Homoseksualiteit in de Afrikaanse gemeenschappen anno 2010
lgbt rights
Algerije ´
algarije lgbt rights
Vanwege zijn ligging is ieder uitzicht van het land een
weldaad voor de ogen. Helaas moet het land bekomen van een
gewelddadig verleden. Zeloten maakten jaren lang er een hellepoel van.
Algerije is een islamitisch land dat geen godsdienstvrijheid kent. Er staan
hoge straffen op het bekeren van moslims. Ook telt het land een kleine
groep christenen die mijns inziens dagelijks getroffen worden door
achterstelling. Beide geloven leven eeuwenlang in onmin met elkaar,
maar zijn het gloeiend met elkaar eens dat homoseksuelen geheel en al
geëlimineerd moeten worden. Bij de geringste verdenking van
homoseksualiteit laten beide het niet achterwege om het leven van
homoseksuelen ondraaglijk te maken. Homoseksuelen staan in
Algerije doodsangsten uit. Zij worden er niet door de overheid
beschermd en men kan daar ook dus geen eigen seksuele voorkeur
hebben. Er zijn gruwelijke levensdelicten bekend over homoseksuelen.
De politie neemt homoseksuelen helemaal Niet in bescherming, maar
schept een satanisch genoegen in de vergrijpen tegen gedupeerde
homoseksuelen. Men deinst er niet voor terug om een homosekueel
de keel af te snijden. Er zijn bij de VN en mensenrechtenorganisaties onnoemelijk veel
afschuwwekkende misdaden tegen homoseksuelen bekend, toch lijkt het of beide instanties geen
aandrang op de Algerijnse overheid kunnen uitoefenen. Algerije is een uiterst streng religieus land. Op
hun elfendertigst trachten Mensenrechten activisten voor verandering te zorgen door de gevestigde haat
om te smeden in verdraagzaamheid. Wat beterft vrijheid voor homoseksuelen is er nog een lange weg
te gaan. Homoseksuelen moeten nog steeds in het geheim elkaar ontmoeten en leven continu in
doodsangst.
Minder dan 25 jaar geleden is homoseksualiteit uit de lijst van
geestesziekten van de Wereld Gezondheidsorganisatie
geschrapt. Toch zijn er onnoemelijk veel landen die daar niets
van willen weten, Landsregeringen laten hun hoorns zien en
ageren heftig tegen LHBT'ers en organisaties die LHBT''ers
een hart onder de rien steken. Afrika is op Azië na het grootste
werelddeel. Het kent vele bevolkingsgroepen, allemaal met
hun eigen leefwijze, geloof en traditie. In de noordelijke
gebieden gelooft men voornamelijk in de leer van de Islam. In
het hele continent hebben missionarissen het Christendom
onder de mensen gebracht. Binnen de Islam en het
Christendom is homoseksualiteit ten strengste verboden en dit
bepaalt in hoge mate de manier waarop over LHBT'ers door
de verschillende Afrikaanse volkeren wordt gedacht. Verspreid
over alle Afrikaanse landen, hebben er bewoners hun eigen
oergoden waarbij eveneens verdraagzaamheid jegens
LHBT'ers nauwelijks geduld wordt. Als het om LHBT'ers gaat
kan men bijna het hele continent aanrekenen als anti-homo.
Met de honende uitlatingen van Oeganda die LHBT'ers met
geweld wil verjagen, is de grote vraag of het erger dreigt te worden. Zal de meedogenloze denkwijze
van Oeganda zich over de grenzen doen gelden? Zullen andere landen Oeganda's voorbeeld volgen?
Momenteel raast er een golf van homofobie door Afrika, dan nog mogen de landen van het continent
niet over een kam geschoren worden. Laten we daarom per land in Afrika bekijken hoe het daar
gesteld is met de rechten voor LHBT'ers.
angola lgbt rights
Angola ´
lgbt gay rights angola
Angola is een land dat verschillende etnische groepen
kent, maar sinds de Portugese bezetting wordt getracht mensen die hun
eigen inheemse godsdienst praktiseren te kerstenen. Het verbaast mij als
immigranten met trots over Angola kunnen praten, terwijl het land volgens
berichtgevingen bekend staat om zijn veel voorkomende brute
verkrachtingen en velerlei mensonterende bejegeningen. In Angola is
homoseksualiteit in strijd met de publieke moraliteit en de grondwet geeft absoluut geen bescherming
tegen homodiscriminatie. Volgens het Angolese wetboek is het sodomie. Toch lijkt Angola steeds meer
een trekpleister voor blanke homoseksuelen te worden die hun voorkeur
geven aan getinte mannen. In de hoofdstad Luanda schijnt een
uitgaansgelegenheid te zijn voor homoseksuelen. Manmoedige
homoseksuelen hangen er graag rond. Dat betekent niet dat homoseksuelen
er door het leven kunnen fladderen. In hoge mate ondergaan homoseksuelen
er fysiek geweld. In de kringen van hoger opgeleiden wordt homseksualiteit
minder uitdrukkelijk veroordeeld. Hieruit blijkt dat ontwetendheid leidt tot
onbegrip en discriminatie. Angola is ver achter in educatieve ontwikkelingen
waar veel aandacht aan geschonken moet worden. LHBT organisaties
zouden er met simpele doch informatieve voorbeelden kunnen entameren
dat homorechten ook mensenrechten zijn. Toch ben ik van mening dat
homoseksualiteit niet het voornaamste speerpunt moet zijn. Het land en haar bevolking moeten eens
ophouden om überhaupt moordpartijen als een vertederend tafereel of bezigheid te beschouwen.
Benin Ö
benin lgbt rights
lgbt gay rights in benin
Het land wordt gedomineerd door het christendom,
katholicisme en de islam. Beide geloven maken het slecht vertoeven voor
homoseksuelen in Benin. Een minderheid van de bevolking is aanhanger
van voodoo. Ook binnen de voodoo cultuur wordt homoseksualiteit
gezien als een satanische bezetenheid die onmiddellijk verdreven moet
worden. Volgens de Beninen is homoseksualiteit een ziekte waarvan de
virussen gelukkigerwijs niet binnen hun grenzen getreden zijn. Het is volgens hen een erfelijkheidsdrager
van blanke mensen. Zulke vooroordelen moet men van de hand wijzen. Bronnen spreken elkaar tegen
als het om homorechten gaat in Benin. Richard Ammon van Globalgayz die een nobele daad verricht
door homoseksuelen te attenderen op hun rechten in de wereld,
vermeldt dat homoseksualiteit illegaal is in Benin. Volgens zijn
bronvermelding riskeren homoseksuelen daar een gevangenisstraf
van drie jaar. Andere bronnen beweren dat het legaal is om
homoseksueel te zijn in Benin. Het is een merkwaardige zaak dat
die twee elkaar tegenspreken. Het hoeft geen kwestie te zijn wie er
gelijk heeft, want er moet nog veel gebeuren rondom LHBT
emancipatie in Benin. De moslims daar liggen op de loer om
homoseksuelen meedogenloos te tuchtigen. De christenen zijn geen
haar beter, maar proberen naar zeggen eerst een homoseksueel in
het reine te brengen. De te verwerven rechten en acceptatie voor
homoseksuelen binnen de twee geloven is het heetste hangijzer.
botswana lgbt rights
Botswana ´
lgbt right in botswana
Volgens het Ontwikkelingsprogramma van de VN
heeft men in Botswana een schrijnend gebrek aan eerste levensbehoeften,
terwijl het land gedomineerd wordt door de diamantindustrie. De helft van
de Botswanen hangt traditionele religies aan en de andere helft belijdt de
christelijke godsdienst. Bijna een
eeuw lang is Botswana een Brits
protectoraat geweest. In Groot-Brittannië genieten de Britten
tegenwoordig probleemloos van hun seksuele voorkeuren. In
Botswana zelf is homoseksualiteit taboe. Provoceren tot
discussies zal niet gemakkelijk zijn aangezien de Botswanen vast
van mening zijn dat homoseksualiteit een afwijking is die
bestreden moet worden. Homoseksuelen worden er
onverbiddelijk gestraft met een gevangenis straf die kan oplopen
tot zeven jaar.
Burundi ´
burundi lgbt rights
lgbt burundi homosexual
Burundi is berucht om zijn bloedige slachtpartijen
tussen stammen onderling. In de jaren negentig veroorzaakte het etnische
geweld tussen de Hutu- en Tutsistammen honderd duizenden doden. Een
natuurramp kan niet opwegen tegen deze massamoorden. De rooms
katholieken daar propageren jarenlang respect voor mensenrechten. Maar
de rechten van mensen hebben er voorwaarden. Wanneer het gaat om de rechten van mensen blijken
de vredelievende aanbevelingen van de katholieken hypocriet. Pierre Nkurunziza, de president van
Burundi is een christen die welbekend is om zijn homofobie. Met een
overstelpende meerderheid heeft het parlement van Burundi bij wet
homoseksualiteit strafbaar gemaakt. Op homoseksuele handelingen staat
een flinke geldboete en een gevangenisstraf van twee jaar.
Mensenrechtenorganisaties konden deze krankzinnige wet niet
tegenhouden, maar geven de strijd niet op. Samen met andere LHBT
belangenorganisaties dwingen zij donorlanden van Burundi om homo -
vijandige wetten ongedaan te maken. Bekend is dat op 3 juli 2009 de
eerste homoseksueel is opgepakt. Het land blijft onverstoord doorgaan om
elke vorm van vrijheid voor LHBT'ers de kop in te drukken. Terwijl
onbevooroordeeldheid juist aanwakkert in de naburige Congolese landen
is mensenmensenrechten in Burundi voor dove oren preken. Wie een
dreun op het gezicht moet krijgen is Nederland die miljoenen investeert in een land als Burundi dat te
boek staat om zijn barbaars regeringsstelsel dat er alles aan doet om het bestaan van homoseksuelen te
ruineren. Waarom Nederland investeert in Burundi geeft te denken!
burkina faso lgbt rights
Burkina Faso Ö
lgbt burkina faso
Burkina Faso, dat Land van oprechte mensen
betekent, was ooit een Franse kolonie. Burkina Faso is een van de
allerarmste landen van de wereld die direct gesteund wordt door Nederland.
Als ik de berichtgeving moet geloven, beweren diverse LHBT
belangenorganisaties dat LHBT zijn in Burkina Faso niet direct strafbaar is,
maar waar bepleit kan worden door zich te
bedienen van andere wetten om LHBT'ers vogelvrij te verklaren.
Reisbureaus die bekend zijn met problemen waar LHBT
vakantiegangers ongevraagd mee te maken kunnen krijgen, bestrijden
de discutabele statements van het LHBT organisaties en geven een zeer
negatief reisadvies voor LHBT'ers omdat zij niet beschermd worden
door de regering. Om de vrijheid van LHBT'ers te bevechten zouden
LHBT'ers druk moeten uitoefenen op onze overheid die nauwe banden
heeft met Burkina Faso. Volgens diverse bronnen is het niet illegaal om
homoseksueel te zijn in Burkina Faso, maar worden LHBT'ers veel
beperkingen opgelegd. Berichtgevingen over LHBTrechten in Burkina
Faso zijn vaak erg onduidelijk. Wat mij is, is dat Burkina Faso zich nog
maar net ingezet heeft voor gelijke rechten voor LHBT'ers. Als een van de allerarmste landen heeft het
zijn tijd nodig om de vleugels uit te slaan.
lgbt comoren
Comoren ´
comoren lgbt rights
De Comoren is een eilandnatie met uiterst strenge
Arabische invloeden die door Arabische groothandelaren daar ingevoerd
werden en het is één van de lidstaten van de Arabische Liga. De
Comoren bestaat uit vier eilanden waarvan één, Mayotte genaamd en tot
een Franse overzeese collectiviteit behoort. Arabische kooplieden uit
verschillenden landen zoals Jemen hebben een islamitische invloed op de
Comoren. In de 19e eeuw lieten de soennieten uit Iran daar hun ankers
vallen. Men werkte zich de blaren om de Franse invloeden zoveel
mogelijk teniet te doen. Volgens de extreme islamitische wetten in de
Comoren beschouwt men homoseksuele handelingen als goddeloos en
indruisend tegen alle principes van de natuur en het geloof. Stichting NSA
Nederland Suriname Antillen Gendervraagstukken waarschuwt voor de
gevaren. Een ander organisatie Gay Bars Worldwide die homoseksuelen
adviseren over uitgaansgelegenheden, waarschuwen ook dat de
Comorezen intolerant zijn ten opzichte van homoseksuelen.
Homoseksuele vakantiegangers op het net raden LHBT'ers aan zich niet
te laten ontmoedigen. Volgens hun schijnt er een druk bezocht homo uitgaansgebied te zijn en wordt er
gezworen op een memorabele vakantie. Ik ben van mening dat een vakantie daar een gevaarlijke
onderneming is en adviseer LHBT'ers zich niet te laten misleiden door avontuurlijke verhalen in de
Comoren. Er hangt homoseksuelen een gevangenisstraf van vijf jaar boven het hoofd en riskeren zij een
fikse geldboete. In de Comoren worden andersgelovigen (dan de Islam) vreselijk gediscrimineerd en
op economisch vlak geboycot, laat staan homoseksuelen.
lgbt cent africa
Centr. Afrikaanse Republiek Ö
centr afrikaanse republiek lgbt rights
Centraal Afrikaanse Republiek kent
een veelbewogen verleden waarin presidenten geweld niet schuwden en aan
de macht kwamen met frauduleuze verkiezingen. Naast de inheemse religies
belijdt men er het protestantisme, katholicisme en de islam. Het land erkent
dat homorechten ook mensenrechten zijn. Toch blijft het een twijfelachtige
zaak of het allemaal wel zo oprecht is. Homoseksuelen worden er nog altijd
geconfronteerd met juridische problemen. Alhoewel er geen wet is
tegen homoseksualiteit hebben gedupeerde homoseksuelen niets in de
pap te brokken. De vrijheid van de homoseksuelen is erg misleidend.
De rechten van homoseksuelen is nog erg pril en daar wringt de
schoen. In 2009 heeft Centraal-Afrikaanse Republiek zich als 68ste
land bij de VN lidstaten gevoegd die de rechten van de mensen
handhaven. Er zijn genoeg redenen om te twijfelen aan de
dubbelzinnige agenda's van Centraal-Afrikaanse Republiek.
Reisadviseurs raden niet alleen LHBT'ers, maar ook andere toeristen
af om naar Centraal-Afrikaanse Republiek af te reizen. Volgens
reisadviseurs is er een hoog niveau van wetteloosheid. Het wordt
betiteld als een schurkenstaat dat een direct gevaar vormt voor de
wereldveiligheid. Hun innige toewijding aan conferenties van de VN omtrent mensenrechten wordt
zwaar in twijfel getrokken. Centraal-Afrikaanse Republiek sluit zich graag aan bij de liberale landen,
maar pakt de haat die zijn bevolking heeft tegen homoseksuelen niet aan. Bij velen zullen de intenties
van Centraal-Afrikaanse Republiek niet onzuiver overkomen, omdat zijn inzet op weg naar een land
waar de rechten van mensen zullen worden gewaarborgd positief overkomt, blijven LHBT'ers
gewaarschuwd.
congo lgbt rights
Democratische Republiek Congo Ö
lgbt in congo
Democratische Republiek Congo
was vroeger bekend als Zaïre. Het is een voormalig Belgische kolonie en een
Franstalig land waar meer dan tachtig procent van de inwoners christen is.
Moslims maken slechts een heel klein deel uit van de bevolking. Het land is in
het verleden ernstig getroffen door etnische onlusten. Er zijn geen wetten
tegen homoseksualiteit in het land en is
homoseksualiteit er legaal. Het wetboek schrijft voor dat een ieder zich mag
huwen naar zijn eigen keus. Echter er is geen reden om meteen een gat in
de lucht te springen. Homoseksuelen worden er om diverse redenen
gevangen genomen. Homoseksuelen worden er verschrikkelijk
gediscrimineerd. Er is sprake van oneerlijke zedelijk moraliteit in de
Democratische Republiek Congo. Homoseksuelen worden er niet
beschermd en er wordt weinig gedaan aan het vergroten van de acceptatie
van homoseksuelen.
congo brazzaville lgbt rights
Congo Brazzaville Ö
lgbt congo brazzaville
Kortweg wordt het land ook wel als
Congo aangeduid, dat een voormalige Franse kolonie is. De helft van de
inwoners zijn christenen, daarop volgen er geloven die tot het land thuis
behoren en met een kleine twee procent vormen islamieten daar een
minderheid. Vanwege de vele ongeregeldheden behoort het land tot een
van de verschrikkelijkste oorden van de
wereld. Volgens de BBC is de hoofdstad Brazzaville om van te rillen.
Homoseksualiteit is er wettelijk niet verboden. Toch is het leven voor
homoseksuelen erg ondraaglijk. Zij hebben er dagelijks te maken met
discriminatie, dreigementen, afpersing, afranselingen vanuit religieuze of
maatschappelijk motieven. Vanaf veertienjarige leeftijd mogen mensen er
geslachtsgemeenschap hebben. Er zijn geen wetten tegen homoseksuelen,
maar ook zijn er geen wetten die homoseksuelen kunnen beschermen.
Homoseksuelen mogen elkaar niet naar het altaar geleiden. Opmerkelijk
is dat in beide Congolese landen homoseksualiteit legaal is, maar niet
geaccepteerd. LHBT -organisaties vanuit de hele wereld moeten zich het
schompes werken voor een beter homo-leven in beide Congolese landen. Als men zich met de juiste
motivatie inzet is gerechtigheid voor homoseksuelen er nakende.
lgbt djibouti
djibouti lgbt rights
Djibouti ´
Voor velen is Djibouti een onbekend land.
Ongeveer 94 procent van de inwoners belijdt het mohammedanisme en
verwerpt homoseksualiteit. Ik heb enkele Djiboutianen over deze kwestie
gesproken en zij beweerden stellig dat de bevolking van Djibouti zeer
vooruitstrevend is, maar het is de regering die vast blijft kleven aan de
islamitische zienswijze. Andere Djiboutianen
deelden niet dezelfde mening en zien met overtuiging discriminatie tegen
homoseksuelen als een religieuze plicht. Djibouti is geen stabiel land. De
inwoners leven van minder dan 1 euro per dag, maar verdierlijken als zij
homoseksuelen bespeuren en vergeten daarbij hun eigen leed. De islamieten in
Djibouti zijn heel erg homofobisch. Homoseksuelen hebben terecht de angst
dat ze elk moment gesnapt zullen worden. Het is vreselijk om homoseksueel
te zijn in Djibouti. Homoseksuelen kunnen er onmogelijk voor hun rechten
opkomen, omdat die er niet zijn en lopen het risico voor 12 twaalf jaar in de
petoet gesodemieterd te worden.
oum kalthoum
all my life
lgbt egypt
lgbt egypte
egypt lgbt rights
Egypte ´
LGBT Islam
Er is bijna geen land dat Egypte kan evenaren als
het om een rijke cultuurgeschiedenis gaat. Overal op de wereld worden
middelbare scholieren onderwezen in de geschiedenis van Egypte, zoals over
de fascinerende piramiden enz. In het verleden van Egypte regeerden niet
alleen mannen, maar was er ook een groot ontzag voor vrouwen. Mettertijd
verloren de vrouwen hun macht. De islam werd er ingevoerd welke op
verschillende manieren wordt beleden. Slechts een klein deel van de bevolking is
Christen en dit deel is dikwijls in conflict met de overheersende islamieten. In
Egypte is er over het algemeen sprake van vrouwenbesnijdenissen. Toen de
filmindustrie op poten werd gezet, kwam langzamerhand bij de hogere klasse de
vrouw weer in een betere positie. Een uiterst belangrijke invloed had de
Egyptische chanteuse Oum Kalthoum die met haar zang alle harten van het land
won. In de meeste van haar liederen bezong zij liefde.
Een liefde welke ondenkbaar was geworden in de
gewone maatschappij, kwam door het witte doek
weer tot leven. In zulke liederen werd het hartenleed van door de
maatschappij niet goedgekeurde liefdes, sociale problemen enz.,
bezongen. Vrouwen kregen steeds meer rechten. In grote steden is dit
eerder te merken dan in dorpen, maar ook daar komt er stapsgewijs
verandering in. Voor de homoseksuelen is echter alles uitgesloten, zij
riskeren een gevangenis straf van drie jaar, terwijl in de Egyptische
geschiedenis homoseksualiteit en plein public voorkomt. Toch is er een
heus homoleven in Egypte. Westerlingen gaan graag op vakantie naar
Egypte en beweren dat het krioelt van begeerlijke jongemannen op
de prachtige stranden van het mooie land. Of deze adonissen
daadwerkelijk homoseksueel zijn is vaak niet na te gaan. Een ieder
kan dat oordelen naar zijn eigen ervaring. De informatie die mij
verschaft is gaat vaak over wellustige jongens opzoek naar een
verzetje. Een groot deel daarvan doet het om financiële redenen.
Het blijft uitkijken voor homoseksuelen. De politie lijkt niets anders
te ondernemen te hebben dan het arresteren van homoseksuelen.
Wie herinnert zich nog de arrestatie van tweeënvijftig mannen die op
een boot op de Nijl de bloemetjes buiten zetten? Eenentwintig van
de mannen kregen een straf opgelegd en de rest werd om
onduidelijke redenen vrij gelaten. Het land kwam hierdoor onder
internationale druk te staan. De regering onderneemt veel om het
homoseksuelen onmogelijk te maken. In het openbaar
homoseksueel zijn is vrijwel onmogelijk. Veel homoseksuelen
begeven zich dan maar
op chatboxen met de gedachte dat het daar veilig zal zijn.
Dat blijkt de laatste tijd gevaarlijk, want de politie opereert
zelfs op chatboxen. Veel mannen zijn opgepakt die een
afspraak met hun soortgenoot probeerden te regelen,
waarvan later bleek dat het de politie was. Homoseksuelen
in de val lokken schijnt een groot opgezette onderneming
voor de politie die zich het genoegen smaken om
homoseksuelen te vernederen. Homoseksuele toeristen die
zich verlustigd hebben aan idyllische amourettes in het
mysterieuze Egypte zijn in flagrante tegenspraak met
beweringen van homobelangen organisaties. Veel homoseksuelen hebben het geluk dat zij enerzijds een
jongen treffen en ook het geluk dat zij niet betrapt worden. De Egyptische regering verwerpt
homoseksuelen en is homoseksualiteit er illegaal. De wijze waarop het land zich opstelt doet alle hoop
voor mannen, die uit de kast willen komen, vervagen. Ook zieke homoseksuelen ervaren geen milde
aanpak. Bekend is dat twee seropositieve homoseksuelen drieëntwintig uur lang vastgeketend werden
aan een ziekenhuisbed. Volgens Egyptische wetten valt homoseksualiteit onder het schenden van goede
zeden, maar de wijze waarop zij zich revancheren met homoseksuelen rijmt niet met hun opvattingen
over zedelijkheid. Homoseksuelen moeten tijdens hun arrestatie een anaal onderzoek ondergaan
waarmee de politie denkt hun homoseksualiteit te kunnen bewijzen. Zulke barbaarse ongerechtigheden
snijdt LHBT'ers en Mensenrechten organisaties door de ziel. Geweld in praktijk brengen tegen
homoseksuelen neemt steeds toe. Homoseksuelen worden gemarteld en het overgrote deel van
bevolking gruwt van AIDS-patiënten.
Men kan beter zwijgen over het hebben
van AIDS in Egypte. Eindeloos kunnen
voorbeelden van homo martelingen
worden aangehaald. Wat wel positief is,
is dat de kranten hierover berichten en
dat deze berichten ook de buitenwereld
bereiken. Er is nog ontzettend veel werk
te doen in Egypte door mensenrechten
organisaties en moet onze overheid ook
druk uitoefen op Egypte. Achterlijke
onderwerpingen aan forensische
onderzoeken om te bewijzen of homoseksuelen anaal contact hebben gehad, moeten onmiddellijk
stoppen. Ook worden er homoseksuelen geëlektrocuteerd om hun geaardheid te bestraffen. Islamieten
bepalen in Egypte de kijk op homoseksuelen en door de verboden van hun geloof -althans, hoe zij het
daar interpreteren, vervolgen zij homoseksuelen. Toch wagen zich vele westerlingen met seksuele
bedoelingen op vakantie in Egypte. Dit vanwege het schone uiterlijk waarmee Egyptische jongens
rijkelijk begenadigd zijn.
lgbt eritrea
eritrea lgbt rights
Eritrea ´
In Eritrea zijn de Islam en het christendom de
twee overheersende godsdiensten die het onmogelijk maken om vrijelijk
homoseksueel te kunnen zijn. Homoseksualiteit is er illegaal en riskeren
homoseksuelen er een inhumane gevangenisstraf van tien meedogenloze
jaren. Acceptatie van homoseksuelen zal
geen makkelijke taak worden aangezien het land te kampen heeft met
velerlei problemen. Er zijn meldingen gedaan dat Eritrea onlangs het
besnijden van vrouwen heeft verboden alhoewel bij
vrouwenorganisaties de controle daarover vruchteloos lijkt. Activisten
die tevergeefs toch nog de rechten voor homoseksuelen in Eritrea onder
aandacht willen brengen raad ik persoonlijk aan om zich meer te richten
op naburige landen in de hoop dat Eritrea er iets van zal meekrijgen en
minder intolerant zal zijn tegen pro LHBT organisaties. Een belangrijke
reden waarom het voor noppes zal zijn om in actie te komen tegen de
gevestigde orde is, omdat er nog veel meer taboes in Eritrea
doorbroken moeten worden. Homoseksualiteit is een ultra gevoelige kwestie voor de Eritreeërs die nog
moeten bekomen van een eenendertig jaar lang durende oorlog. Volgens het Eritrese strafrecht valt
homoseksualiteit onder onnatuurlijke vleselijke misdaad. Voor homoseksuelen daar is het leven een
eeuwige verdoemenis. Zij zullen niet uit de kast durven te komen. Homoseksuele toeristen ( vooral zij
die vrouwelijk aangelegd zijn) worden met klem afgeraden naar het land te gaan.
Ethiopië ´
ethiopie lgbt rights
lgbt ethiopie
Ongeveer 34 procent van de inwoners belijdt in
Ethiopië de islam. Slechts een klein aantal hangt het animisme aan. Het
grootste deel van het volk met 63 procent is Christen. Het land leeft
onder de armoedegrens en is jarenlang geteisterd door enorme
problemen. Toch vinden de Ethiopiërs kracht in het verdrijven van
homoseksualiteit. Alles omtrent het homo -gebeuren valt volgens de Ethiopische wetgeving onder
criminaliteit. Alles wat riekt naar een beetje vrijheid voor homoseksuelen
wordt in over -stelpende mate afgekeurd door de Ethiopische bevolking.
Het is als van de hand Gods geslagen dat het Aids Resource Center
meldt dat ongeveer vijfenzeventig procent van de met HIV besmette
mensen in Ethiopiërs homoseksueel zijn. Schijnbaar diverteren
homoseksuelen zich ondanks alle de verboden. Wanneer er bij een
homoseksueel geconstateerd wordt dat hij AIDS heeft, volgt hij de weg
van zijn ontelbare voorgangers - Zelfmoord. Fundamentalisten van zowel
islamitische als christelijke groeperingen vinden steeds een nieuwe manier
om het homo zijn zodanig neer te zetten dat het grootste deel van het volk
een godsgruwelijke hekel heeft aan homoseksuelen. Homoseksuelen riskeren in Ethiopië een
onmenselijke gevangenisstraf van vijf jaar en verstoting door de maatschappij.
equatorial guinee lgbt rights
Equatorial Guinee Ö
lgbt equatorial guinee
Equatoriaal Guinee is een Spaanse
kolonie geweest. Ongeveer 95 procent van de bevolking is Rooms
katholiek. In het verleden trachtte men er een seculiere republiek van te
maken. Homoseksualiteit is legaal in Equatoriaal Guinee. Dat is overigens
geen reden om het als een grote aanwinst aan te merken en meteen te
denken dat alles er rooskleurig is. Integendeel
zelfs. Homoseksuelen worden bij lange na niet wettelijk beschermd als in
Europese landen - er zijn geen wetten jegens homo discriminatie. Voor velen is
deze dubbelzinnigheid onbegrijpelijk. Men is gauw geneigd zich af te vragen of
het land daar politieke belangen bij heeft. Homoseksuelen die voor hun
geaardheid durven uit te komen worden niet toegelaten in de militaire dienst.
Zo zijn er talloze voorbeelden van hoe homoseksuelen buitengesloten worden.
Homoseksuelen in Eguatorial Guinee en toeristen moeten zich blijven
realiseren dat het voor het grootste deel Rooms katholieken zijn die een aversie
hebben tegen homoseksuelen waarbij waakzaamheid geboden is. Het is mij
niet duidelijk hoe de inwoners daar denken of gereageerd hebben op de wereldwijde bekendmaking
van het rooms katholieke gilde dat zich vergrepen heeft aan kinderen. Rooms katholieken hebben een
vooropgezette mening dat homseksualiteit een zonde is, maar dat knapenliefde in grote mate bij hun
geestelijken voorkomt is alleszeggend.
Gabon Ö
lgbt gabon
gabon lgbt rights
Gabon is ooit onder Franse bezetting geweest.
Spanjaarden en Nederlanders hebben in Gabon ook een geschiedenis. Het
overgrote deel van de bevolking is met 60 % Christen. Slechts 1 procent is
moslim. De overige gedeelte hangt het animisme aan. De voormalige president
El Hadj Omar Bongo Ondimba was een Mohammedaan die tweeënveertig jaar
lang aan de macht stond van het land. Sinds 2008 is homoseksualiteit legaal in
Gabon. Toch geldt er een beperkte vrijheid voor homoseksuelen.
Homoseksuelen krijgen niet de vergelijkbare bescherming van de
overheid als voor heteroseksuelen. Ook mag je pas vanaf je
achttiende deelnemen aan homoseksualiteit. Dus voor je achttiende
mag je wel homoseksueel zijn, maar daar nog niet aan toegeven.
Wettelijk is er helemaal geen bescherming voor homoseksuelen die
gediscrimineerd worden of op wat voor manier last ervaren in de
maatschappij. Gabon is ook een van de vele Afrikaanse landen die
tijd nodig heeft zich te ontplooien. Wat de regering betreft is de
heksenjacht op homoseksuelen voorgoed voorbij. Het accepteren
van homoseksuelen door de bevolking moet tot uitvoering gebracht
worden, waarbij de taak van de regering onontbeerlijk is. Zij moet veel meer gaan investeren in LHBT
organisaties daar. Ook zouden Nederlandse organisaties daar een steentje aan kunnen bijdragen - als
dat al niet gebeurt.
gambia lgbt rights
Gambia  ´
lgbt gambia
yahya jammeh lgbt rights
Gambia is een uiterst riskant land voor homoseksuelen.
Ongeveer negen procent van de inwoners is christen en negentig procent is
streng islamitisch. Homoseksualiteit is er absoluut illegaal. Homoseksuelen
worden in Gambia gestigmatiseerd als zeden delinquenten. Lieden van
mensenrechten-organisaties in Gambia
willen niet eens met homoseksuelen om de
tafel gaan zitten, omdat het omgaan met homoseksuelen al een zonde
op zich is. Hun motivatie om zich in te zetten voor mensenrechten is
krom. Homoseksuelen riskeren in Gambia een gevangenisstraf van
veertien jaar. Gevangenen leven er onder erbarmelijke
omstandigheden. Ook pleit het land voor hardere maatregelen tegen
homoseksuelen. In mei 2008 beval de president van Gambia, Yahya
Jammeh alle homoseksuelen om binnen vierentwintig uur het land te
verlaten, anders zou hij gedwongen zijn tot de wrede actie's te komen
om de hoofden van homoseksuelen te bikken. Huisbazen en
hoteluitbaters moeten homoseksuelen de
deur wijzen. Er komt een grootschalig controle door veiligheidsdiensten. Een
actie die slechte elementen moet ontmaskeren, aldus de beestmens. Volgens
hem mogen homoseksuelen niet gedoogd worden in een islamitisch land.
Gambia wilt niet buigen voor mensenrechten en is moeilijk benaderbaar
hierover. Niet alleen de regering, maar ook de Gambianen zijn moordzuchtig
als het homoseksuelen betreft. Homorechten kan men uitgesloten achtten in
Gambia. Nochthans doen wederwaardigheden van voornamelijk oude
mannen de ronde dat men een koopje aan Gambianen heeft. Ook loggen
steeds vaker Gambianen zich in op Nederlandse homo chatboxen. Gambia
krijgt financiële steun van de Eu waar Nederland ook bij hoort. De door mij
ondervraagde homoseksuelen zijn hierdoor van wrok vervuld en willen
genadeloos afrekenen met onze overheid die investeert in een land als Gambia, maar weten niet hoe.
Veel Nederlanse homoseksuelen voelen zich belazerd door onze regering die ook hun deel van de
belasting besteedt aan de ontwikkelingen in Gambia. Ook maken zij de Gambianen uit voor parasieten
die op koste van het belastinggeld van homoseksuelen leven.
newspaper ghana lgbt rights
ghana lgbt rights
Ghana ´
lgbt ghana
De absolute meerderheid in Ghana is Christen. De rest van
de mensen zijn moslims of belijden natuurgodsdiensten. Na het aftreden
van koningin Elizabeth II als vorstin van Ghana, is het land rampzalig
verwikkeld geraakt in machtswisselingen en wanbeleid. Homoseksualiteit is
illegaal in Ghana. Ondanks een strenge verbod op homoseksualiteit vinden
veel Ghanezen homoseksuelen niet vreemd. Als men ernaar vraagt
waarom het in Ghana een taboe is, zijn de antwoorden
hetzelfde:"Oh wij hebben het nooit erg gevonden en kennen
zelfs een paar homoseksuelen. Het zijn de moslims die daar
problemen mee hebben." Wat ook opvalt is dat Ghanezen
via chatboxen en homobladen een relatie zoeken. Bij hun
advertenties gebruiken zij zelfs duidelijke profiel foto's. Zij
lijken geen vrees te hebben om herkend te worden. Het is
ook erg prijzenswaardig dat de Ghanezen zulke stappen
durven te nemen. In hun land durven zij niet uit de kast te
komen en nemen hun toevlucht in het Westen. Het is
onduidelijk in in hoeverre zulke mannen daadwerkelijk
homoseksueel zijn of meer hun toevlucht zoeken in het
buitenland om economische redenen. Anderzijds is te beredeneren dat ze misschien wel biseksueel zijn.
Ondanks dat homoseksualiteit in Ghana illegaal is, wordt
het geaccepteerd dat vrouwen onder elkaar de liefde
bedrijven. Wat mannenliefde betreft, is het niet helemaal
onmogelijk om met soortgelijken in contact te komen. In de
hoofdstad Accra zijn er enkele homo vriendelijke
uitgaansmogelijkheden en is er ook sprake van Ghanezen
die er voor openstaan. Onder de gewone burgers lijkt er
begrip voor homoseksuelen te zijn, maar de regering
weigert aan homoacceptatie mee te werken. Mensenrechten
organisaties berichten dat een enorm aantal homoseksuelen
opgesloten zit vanwege hun geaardheid. De politie treedt
hardhandig op tegen homoseksuelen. De Ghanese regering weigert iedere medewerking met
belangenorganisaties ten behoeve van homoseksuelen. Veel politici voelen zich al beledigd om de vraag
voor een debat over homorechten. Veel Ghanezen met name de vrouwen in Nederland vinden
homoseksualiteit vrij normaal. Via deze groep kan mogelijkerwijs getracht worden om begrip voor
homoseksuelen in hun land van herkomst op te brengen.
guinee lgbt rights
Guinee ´
lgbt guinee
Ruim vijfentachtig procent van de Guinese bevolking
is moslim. De rest is christen of hebben een godsdienst waarbij
natuurkrachten en natuurverschijnselen worden
aanbeden. Guinee is één van de minst ontwikkelde land ter wereld waardoor
het moeilijk is om kwesties als homoseksualiteit bespreekbaar te maken.
Homoseksualiteit is er strikt verboden.
Homoseksuelen kunnen op betrapping of verdenking ervan
ongeveer drie jaar onder erbarmelijke omstandigheden opgesloten
worden. Daarbij krijgen veroordeelde homoseksuelen ook een
enorme geldboete die zij onmogelijk kunnen betalen aangezien zij
net als de rest van de bevolking misdeeld zijn. In Guinee zijn er
Geen homo uitgaansgebieden. Men is als de dood om betrapt te
worden. heilsver -verwachtingen van mensenrechten voor
homoseksuelen zien er behoorlijk somber uit. Het valt op dat
vreedzame oplossingen voor homorechten in moslim dominerende
landen als Guinee zienderogen vermageren. Men moet eens gaan
bedenken hoe gruwzaam het bestaan van homoseksuelen in streng
islamitische landen als Guinee eruit ziet. Hun zielen zijn als het ware
gestorven terwijl ze nog leven. Homoseksuelen moeten zich gedwongen neerleggen bij de bikkelharde
realiteit waarin voor hun geen vleugje vrijheid is weggelegd. Een mens van zijn plezier beroven en
levenslang mishandelen, is dat nou werkelijk wat het geloof wilt?!
Guinee Bissau Ö
guinee bissau lgbt rights
lgbt guinee bissau
Guinee Bissau is gelegen aan de west kust
van Afrika en wordt overheerst door de traditionele religies. Een
klein percentage is christen en ruim vijfenveertig procent van de
inwoners is islamiet. Door in 2008 een verdrag te ondertekenen met
de VN omtrent homorechten heeft het land zich ontdaan van de
barbaarse verboden voor homoseksuelen, ondanks halsstarrige
tegenwerking vanuit de oppositie in de politiek en de meerderheid van
de bevolking, die moslim is. Homoseksualiteit is niet langer illegaal in
Guinee Bissau. Sceptici zetten vraagtekens bij de vreedzame
bedoelingen van Guinee Bissau. Het is nu vooral de taak van
homoseksuelen om onmiddellijk uit de kast te komen en zich iedere
vorm van vrijheid toe te eigenen en die te behouden voor het hun
ontnomen wordt. De twijfels van sceptici zijn niet geheel onterecht of
dan wel verklaarbaar. Als men nagaat hoe kreupel het bestaan van de
bevolking is, zullen weinig homoseksuelen de aangeboden kansen
aangrijpen. Men is erg afhankelijk van familiebanden. Velen hebben
door gebrek aan onderwijs een middeleeuws denkwijze en homoseksuelen binnen de familie wordt het
vuur na aan de schenen gelegd om hen te verhoeden voor de dag te komen met hun geaardheid. Men
moet nu volop gaan investeren in LHBT organisaties in Guinee Bissau, want het is er wel legaal om
homoseksueel te zijn, maar nog lang niet geaccepteerd door het grootste deel van de bevolking.
ivoorkust lgbt rights
Ivoorkust Ö
lgbt ivoorkust
Ivoorkust ligt ten westen van Afrika en is
enorm populair bij voetballiefhebbers om zijn wijdvermaarde spelers.
Het grootste deel van bevolking verheerlijkt de islam. Ongeveer 25
procent is Christen. Wettelijk is het vergund om homoseksueel te zijn.
Vanaf 15 jarige leeftijd mogen er seksuele handelingen verricht worden.
Deze leeftijd geldt eveneens voor heteroseksuelen. Omdat sociale
acceptatie een enorm probleem is
durven Ivoriaanse homoseksuelen vooralsnog niet uit de kast te
komen. Er rust een taboe op mensen die hetzelfde geslacht prefereren
boven het andere. Homoseksuelen worden voornamelijk door hun
eigen familieleden gestigmatiseerd en worden veelal gedwongen om te
trouwen in heterohuwelijken. Ondanks dat het legaal is om in
Ivoorkust homoseksueel te zijn, blijft het voor homoseksuelen
moeilijk om zich in alle vrijheid te bewegen. Veiligheidsfunctionarissen
persen homoseksuelen af en dikwijls wordt bericht over geweld
tegen homoseksuelen. Ivoorkust was een Franse kolonie en daardoor
door ook een Franstalig land, maar in Ivoorkust is de savoir vivre
van de Fransen zelfs met een microscoop onzichtbaar voor de ogen. Toch is Ivoorkust zeker een land
om te trachten het leven van homoseksuelen acceptabeler te maken aangezien de wet zich mild opstelt
jegens homoseksuelen, maar deze helaas niet geheel onder zijn vleugels draagt.
lgbt cabo verde
Kaapverdië Ö
kaapverdie lgbt rights
Sinds 2004 is het legaal om
homoseksueel te zijn in Kaapverdië. Homoseksuelen durven echter
toch niet uit de kast te komen, omdat ze bang zijn verstoten te worden.
Kaapverdianen vormen een hechte gemeenschap. En bekend is het
machogedrag van Kaapverdische mannen, dat homoseksuelen
demotiveert om uit de kast te komen. Ook valt op te merken dat
homoseksualiteit een taboe is onder de Kaapverdianen. Zelfs
hoogopgeleiden, die moeten opkomen voor hun soort, een voorbeeld
moeten geven, niet angstig moeten zijn vanwege hun positie, zijn vanwege
de sterke familiebanden als de dood om uit de kast te komen.
Homoseksuelen in Kaapverdië zijn niet zozeer gevreesd zelf
gediscrimineerd te worden maar vrezen dat hun bloedverwanten in
diskrediet gebracht zullen worden. Ruzies onder Kaapverdiaanse mannen
kunnen behoorlijk hoog oplopen. Om dit te voorkomen geven
Kaapverdiaanse homoseksuelen aan liever in het geniep zichzelf te zijn.
Bekend is de haat van jonge Kaapverdianen in Nederland jegens
homoseksuelen die steeds aan het toenemen is. Uiteraard is het niet te vergelijken met de dolzinnige anti
homo geluiden vanuit andere gemeenschappen.
Kameroen ´
kameroen lgbt rights
lgbt kameroen
De Kameroenen geloven voornamelijk in
natuurgoden. Ongeveer 40 procent is Christen en 20 procent is er
moslim. De Kameroenen zijn over het algemeen erg conservatief. In
Kameroen is er een scherpe verbod op het uitvoeren van homoseksuele
handelingen, waarvoor er een celstraf van vijf jaar wordt opgelegd en
worden homoseksuelen met een torenhoge geldboete nagetrapt.
Berechting wordt gruwelijker als de overtreding een persoon betreft die
onder de 21 jaar is. Homoseksualiteit valt volgens de Kameroenen onder onnatuurlijke seksuele
handelingen. De regering is uiterst streng en barbaars als het gaat om homoseksualiteit. In 2005 werden
in Kameroen elf mannen beschuldigd van homoseksuele handelingen.
Om hun schuld te bewijzen dreigde de regering homoseksuele daden
door middel van medische onderzoek te bewijzen. De mensonterende
handelingen van de regering zijn buiten alle proporties en maken het
leven van homoseksuelen er tot een ware hel. Er is een enorm aantal
homoseksuelen opgesloten in de gevangenissen van Kameroen waar
een meedogenloos regiem heerst. De regering en het volk zijn in hoge
mate verstoord in hun geestelijk vermogen om maar enig begrip op te
brengen voor homoseksuelen. De Kameroenen openen graag nieuwe
toekomstperspectieven voor zichzelf, maar hebben nog altijd een
bekrompen visie op het leven van homoseksuelen. Jongeren lopen
graag met hun hoofd in de wolken en wanen zich het leven van rijke
Parijzenaars. Armani, Dolce & Gabana - daar zwijmelen zij over
zonder zich te realiseren dat de trendsetters homoseksuelen zijn waar zij een gloeiende hekel aan
hebben. Op zachtzinnige idealisten komen Kameroenen over als kemphanen. In landen als Kameroen
moeten hemelbestormers die omwentelingsgezind zijn het met de harde hand aanpakken, want het is
klip en klaar dat na jaren streven voor een beter homoleven geen vorm van vrijheidsideaal is
verwezenlijkt.
kenia lgbt lgbt rights
lgbt kenia
Kenia ´
kenia lgbt rights
Kenia is een land met een grote etnische diversiteit.
Ongeveer 45 procent is er Christen waarvan 33 procent katholiek en een
ruime 10 procent is moslim. Ook zijn er verschillende invloeden van
buitenaf in het land geweest. Vanwege zijn prachtige natuur was Kenia een
erg gewilde locatie voor Bollywood filmmakers in de jaren zestig. Echter
het land is door onderlinge politieke twisten steeds meer verscheurd en is
het momenteel een gevaarlijk land om in te vertoeven. Voor
homoseksuelen is het levensgevaarlijk om in Kenia te zijn. Over
lesbische aangelegen - heden staat er niets opgenomen in de Keniaanse
wetten, maar homoseksuelen riskeren een genadeloze gevangenisstraf
van maar liefst veertien jaar. Zonder enig inspanning te hoeven
verrichten krijgen krijgen homoseksuelen een fikse geldboete cadeau.
Een grote van de bevolking dreigen homoseksuelen levend te
verbranden. Daarmee denken ze homoseksualiteit voor goed uit hun
land te doen verzwinden. Mensen die opkomen voor de rechten van
homoseksuelen worden worden door de politie in het nauw gedreven.
Zij worden door de politie bedreigd, afgeperst en tegengewerkt om hun
nobele streven te kunnen voortzetten. Zoals in de meeste landen van Afrika
maakt ook de Keniaanse politie misbruik van haar macht. Een zaak met
grote impact die de gemoederen onder de Keniaanse bevolking behoorlijk
verhitte, was een bericht dat over de hele wereld ging n.l. dat een
homohuwelijk tussen twee Kenianen in Groot Brittanie was gesloten. De
Kenianen spraken er schande van en veroordeelden de pas gehuwden. Het
ergste was dat hun familieleden in Kenia erop afgerekend werden.
Homoseksuele Kenianen moeten zulke voorbeelden van hun dappere
landgenoten oppakken om homoseksualiteit bespreekbaar te maken en alle
taboes daaromtrent te doorbreken. In vele landen zoals Kenia is het
onmogelijk om op een elegante manier de bevolking te overtuigen van hun
misvatting. Homo belangenorganisaties gooien er hun parels voor de
zwijnen door te investeren in vreedzame besprekingen. Provoceren blijft de
enige optie. De christelijke en islamitische bevolkingsgroepen botsen
vanwege hun religieuze opvattingen dikwijls met elkaar, maar over homoseksualiteit zitten zij allemaal
op één lijn en zijn onvermurwbaar om ook maar een beetje af te zien van hun onverdraagzame kijk op
homoseksuelen.
kadhafi lgbt rights
lgbt libie
Libië ´
libie lgbt rights
Libië was vanwege zijn ligging aan de Middellandse
zee en indrukwekkende archeologische bezienswaardigheden een graag
bezocht land, maar werd gevreesd na zijn betrokkenheid bij het
stimuleren van terrorisme. Ongeveer 97 procent van de inwoners is
moslim en uiterst conservatief. Libië wordt gezien als een steunpilaar van
de bloeddorstige Mugabe. Homoseksualiteit is illegaal in Libië en is een
strafbaar misdrijf dat in strijd is met de wetten van het land die deels
door de islam zijn geïnspireerd. Maar niet alleen is het ongunstig voor
homoseksuelen. Bij Human Right staat het land niet in hoog aanzien. De
overheidsorganen schuwen niet voor gewelddadig machtsmisbruik, er
zijn slechte leefomstandigheden in de gevangenissen waar
mensenrechten niet alleen binnen het gevangenisleven worden
geschonden. Libië heeft zich dusdanig gecompromitteerd door
geloofsgetuige die het volgens hun zeggen bij het juiste end hebben over
homoseksuelen dat mensenrechtenorganisaties er hun walging over
uitspreken. Gevangenen zitten er soms jaren vast zonder berechting. Opkomen voor je mening, uiten
van kritiek, persvrijheid zijn allemaal beperkt. De islam is er heilig, daar mag geen veranderingen in
komen en een verkeerd woord wordt bestraft. Geweld tegen vrouwen is een alledaags gebeuren, laat
staan wat een homoseksueel zal overkomen. Andere bevolkingsgroepen of anders gelovigen ondergaan
er veel leed. Libië heeft veel van zijn toeristische aantrekkelijkheid verloren sinds de komst van
Moammar Al Kadhafi. Ook is het land bekend vanwege het wereldbekende nieuws over zes Bulgaarse
verpleegsters en een Palestijnse arts die beschuldigd werden
van het toedienen van het HIV virus aan 426 kinderen. Zij
werden ter dood veroordeeld, maar kwamen na zes jaar weer
op vrije voeten. Libië is bekend om zijn wrede en vooral
onmenselijke behandelingen. De vrij gekomen arts heeft een
zeer traumatisch leven. In interviews vertelde hij over de
gruweldaden in Libische gevangenissen waar hij in opdracht
van de regering verkracht werd door getrainde honden.
Mensenrechtenorganisaties spreken met afschuw over Libië.
Het land is bekend vanwege het jatten van bezittingen van
gewone burgers. Libië is ook geen land waar makkelijk mee
te onderhandelen valt. Homoseksuelen vluchten zodra zij daar
voor in de gelegenheid zijn het land uit. Zij riskeren een
gevangenis straf van vijf jaar, maar nog erger zijn de condities in de Libische gevangenissen. Vanwege
zijn uiterst strenge wetten, hypocrisie, en ongenade zullen homoseksuelen er niet over piekeren om uit
de kast te komen. Libië valt onder de landen waar men voorlopig geen enkele moeite hoeft te doen om
homovrijheid aan de kaak te stellen. Libische bewindsvoerders zijn totaal niet geliefd en blijven
kloothommels in de ogen van liberale landen.
lgbt liberia
Liberia ´
liberia lgbt rights
Liberia is een land dat bij menigeen beelden oproept
van hongersnood. Liberia is een van de allerarmste landen dat bekend staat
om zijn onlusten. Het merendeel van de inwoners heeft een inheemse religie.
Ongeveer 20 procent is moslim en volgens gegevens is 15 procent christen.
Liberia is een absolute afrader voor homoseksuelen. Volgens de grondwet is
het een christelijke staat dat een taboe kent omtrent homoseksualiteit, hetgeen het bespreekbaar
maken vrijwel onmogelijk maakt. Liberia is voornamelijk gesticht door teruggekeerde slaven uit de
Verenigde Staten die over de jaren conservatiever zijn geworden in hun bijbelse opvattingen.
Homoseksualiteit is er in strijd met de wet. De opgeleide meute van Liberia wilt absoluut niet bijdragen
aan de vrijheid voor homoseksuelen. Homoseksuelen worden gevangenissenstraffen opgelegd alhoewel
het niet bekend is hoe lang die zijn. Maar gezien de wetten, christelijke opvatting, bureaucratie kan het
enorm oplopen, omdat seksuele discriminatie wettelijk niet aan te
vechten is. Niet alleen voor homo’s, maar voor ieder mens is het leven
ondraaglijk in Liberia. Ongeveer zeventig procent van de vrouwen is
daar wel eens verkracht. Meer dan de helft van de bevolking heeft wel
eens mensenvlees gegeten waarvan zij beweren dat zij het zich goed
lieten smaken. Kindsoldaten gebruiken dagelijks cocaïne om hun eigen
waarheid en gruweldaden te vergeten. De helft van de bevolking is
analfabeet. Zij hebben een totaal ander beeld over vrijheid en
modernisme. Lijken worden er niet heel gelaten. Die kunnen in Liberia
voor vele doeleinden gebruikt worden. Velen geloven erin dat het
geslachtsorgaan van een vrouw veel geluk en voorspoed brengt. Met
veel zorg wordt het eraf gesneden en zodanig geprepareerd om het als
talisman te dragen. Men laat daar elkaar niet heel. Het is overbodig om te zeggen wat homoseksuelen
te wachten staat in een van de meest barbaarse landen waar kannibalisme nog zegeviert.
Lesotho ´
lesotho lgbt rights
lgbt lesotho
Lesetho ligt in het zuiden van het continent en wordt
geheel omsloten door Zuid Afrika. Negentig procent van de inwoners is
christen. Een kleine minderheid is hindoe, moslim op een paar andere na.
Lesotho was ooit van Groot-Brittannië, maar van
de vrijheid die Britten genieten in hun land durven
de inwoners van Lesotho niet eens te dromen.
Lesotho is dubbel zo groot als Groot-Brittannië, maar daar houdt de
vergelijking mee op. Velen blijven hangen bij hun conservatieve opvatting
en zijn niet geneigd om daar van af te wijken en te relativeren. Het is wel
toegestaan dat vrouwen met elkaar mogen cohabiteren, maar mannen is het
ten strengste verboden om met iemand van hetzelfde geslacht de liefde te
bedrijven. Dat is bij wet verboden. Lesotho veroordeelt mannen die
copuleren met elkaar tot enorme boetes en gevangenisstraffen.
Madagaskar Ö
madagaskar lgbt rights
lgbt madagaskar
In Madagaskar worden voornamelijk inheemse
geloven beleden, zoals het vereren van voorouders en doden. Een groot
deel van de bevolking is christen en slecht een kleine 5 procent is er moslim.
De reden waarom ik steeds in ga op de religie van het land is omdat
aangenomen kan worden dat die de denkwijze van het land bepaalt. In
Madagaskar is het legaal om homoseksueel te
zijn. Het is wel een gevaarlijk land dat vanwege zijn armoede veel
gevaren met zich meebrengt en wordt daarom nauwwlettend in de gaten
gehouden door mensenrechtenorganisaties. Er is nog veel werk aan de
winkel in Madagaskar. Door invloeden van andere landen zal het in de
toekomst wel moeten lukken, zeker door het toenemende toerisme. Ook
moet men verder werken aan het leefklimaat van homoseksuelen. Er zijn
geen uitgaansgebieden voor homoseksuelen en is er ook geen
homoscene. Ook zijn er geen homo-vriendelijke bars ondanks dat
homoseksualiteit volgens de wet toegestaan is. LHBT organisaties en de
LHBT'ers zelf moeten gaan investeren in Madagaskar om de legaliteit van
homoseksuelen te optimaliseren. Naar mijn weten zijn er nog geen gevallen bekend van
homodiscriminatie. Pornografie wordt wel bestraft en de regering probeert sekstoerisme een halt toe te
roepen. De bevolking heeft het daar drukker met overleven dan zich te bekommeren om het
homogebeuren.
Malawi ´
malawi lgbt rights
lgbt malawi
gay news malawi lgbt rights
Wat valt er meer over Malawi te zeggen dan bekend is?
Malawi is reeds vaak in het journaal voorgekomen en is bekend bij de
mensen geworden door de wereldberoemde zangeres Madonna die er
kinderen adopteerde. Dezelfde Madonna die begaan is met het tragische
leven van de Malawiërs heeft fel uitgehaald naar de schrikaanjagende
veroordeling van een homokoppel dat een celstraf van 14 jaar kreeg met
dwangarbeid. De rechters meenden met hun straf het publiek te
beschermen tegen homoseksuelen, maar vooral ook om
homoseksuele handelingen als afgrijselijk voorbeeld te laten zien. De
rechtbank wil burgers vooral afschrikken. Het is vrouwen wel
toegestaan om met elkaar de liefde te bedrijven, maar voor mannen is
het illegaal. Homoseksualiteit is taboe in het land. Toch vinden
Malawiërs het normaal als vrouwen het met elkaar doen. Zelfs het
promoten van gelijke rechten voor homoseksuelen is er strafbaar.
Madonna heeft zich voor het eerst uitgelaten over deze kwestie. Er
wordt verwacht dat er wereldwijd druk op haar uitgeoefend zal
worden aangezien zij nauw contacten heeft met het land en er
verschillende
wees/opvangtehuizen heeft opgericht. De politie heeft zijn
handen vol om prominente Malawiërs te verdrijven die ervan
verdacht worden homoseksueel te zijn. Waarom ze niet
beginnen met Madonna is de grote vraag? Of nee, het land is
hypocriet en corrupt. Madonna kan niets ten laste gelegd
worden, omdat de wet lesbische allures niet verbiedt. Wel
schijnen er priesters, academici en parlementsleden te zijn die
verdacht worden en berecht moeten worden. Inmiddels zijn de
twee veroordeelde homoseksuelen vrij gesproken. Dat
betekent niet dat de vrijlating welke onder druk van de wereld
gewonnen was een schot in de roos is. Er is een heuse jacht op
homoseksuelen in Malawi. Men moet daar onmiddellijk ingrijpen. De condities van homoseksuelen
vereisen de allerhoogste prioriteit.
lgbt mali
Mali ´
mali lgbt rights
Wat daar het nadrukkelijkst op de voorgrond treedt is
de islam, waardoor het emanciperen van homoseksuelen godsonmogelijk is.
Als het een homoseksuele aangelegenheid betreft kan de Malinese regering
enkel venijn spuwen. De Malinese regering wilt absoluut niet veranderen van
gedachte en werkt niet mee aan ontwikkelingsprogramma's ter verbetering
van de positie van homoseksuelen. Burgers
worden door middel van hun geloofsovertuiging voortdurend onder
druk gezet hun minachtende kijk op homoseksuelen te aanvaarden. En
het frappante is dat nergens iets in de wet staat opgenomen over dat
homoseksualiteit verboden is. In 1999 werden twee lesbiennes
opgepakt en bestraft onder het mom dat zij door hun handelingen grof
geweld hadden gebruik tegen de zedelijkheid. Ook in Mali is het slecht
toeven voor homoseksuelen. Homoseksualiteit wordt zwaar bestraft
met een gevangenisstraf van ruim twee jaar. En aan een geldboete
ontkomen homoseksuelen niet. Het blijft onvoorstelbaar dat een land zo
nooddruftig nog zoveel energie heeft om homoseksuelen te bestraffen in
plaats van te werken aan de stabiliteit van het land. Dat houdt dus in dat de Malinesen zeer gehecht zijn
aan verouderde denkpatronen die grotendeels bepaald zijn door hun geloofsinterpretatie.
lgbt marocco homosexuals
marokko lgbt
lgbt marokko
shakir badar lgbt rights
tarik el hob lgbt rights
Marokko ´
marocco lgbt rights
casablanca lgbt
Shakir Badar
Mr Gay Marocco
THE ROAD TO LOVE - TARIK EL HOB
Het lijken wel prachtige overleveringen van Duizend
en één nacht als vakantiegangers hun avonturen vertellen. Ze schijnen de
mooiste jongens gehad te hebben waarvan velen overgehaald worden naar
Nederland te komen en ook een huwelijk aan te gaan met mannen om het
Nederlandse burgerschap te krijgen. Vaak gaan veel ouderen en ook zeer
lustige homoseksuelen naar Marokko om hun
geluk daar te beproeven en tot nu toe lijken ze allemaal door het lot
gezegend. In de steden Casablanca, Agadir, Fez, Rabat, Tanger,
Meknes, Marakkesh en enkele andere vooraanstaande steden schijnt
een grote homoscene te zijn. Toch blijft een vakantie naar Marokko
een gewaagde onderneming, want als we het nader bekijken vergeet
men dat ook in de overleveringen van Duizend en één nacht
hartverscheurende tragedies zich voordeden. Homoseksuelen kunnen
er niet gemakkelijk uit de kast komen. De islam is de staats godsdienst
van Marokko. Maar niet alleen het geloof bepaalt de kijk op
homoseksuelen. Marokko is een corrupt land. Veel ambtbekleders zijn
gemakkelijk om te kopen. Er liggen
stapels aan documenten vol klachten over Marokko bij Human Right.
De voormalige Marokkaanse koning Hassan II probeerde zijn land
te moderniseren. In de jaren tachtig was het verboden om
hoofddoekjes of baarden te dragen in Marokko. De nieuwe koning
schijnt eveneens futuristisch te zijn, maar talmt met het ondernemen
van acties op weg naar moderniteit en mensenrechten. Er is een
enorm aantal pornofilms met begeerlijke jongens van Marokkaanse
afkomst. Dat zijn voornamelijk Marokkanen die in het buitenland als
Frankrijk en België wonen. Homo-emancipatie in Marokko wordt
aangestuurd door Marokkanen in het
buitenland die het verschil durven maken. Opgeleide Marokkanen en
vooral moeders lijken van de geaardheid van hun kroost op de hoogte te
zijn en zijn mild in hun benadering. Toch is het een door mannen
gedomineerd land waar het homo-zijn wordt geassocieerd met
onmannelijk gedrag. Gelet op de recente ontwikkelingen lijkt het erop
dat wanneer we de Marokkanen de tijd gunnen het één van de eerste
Islamitische land zal worden waar homoseksuelen niet meer in angst
hoeven te leven. Maar thans komt het nog regelmatig voor dat na een
bijzondere gebeurtenis waar homoseksuelen bij betrokken zijn de vlam
in de pan slaat. Zoals vele kranten meldden leidde onlangs een
homobruiloft tot arrestatie van één van de huwelijkspartners. De
Marokkaanse gemeenschap
demonstreerde fel tegen de homo
huwelijksceremonie, waardoor één van
de bruidengom zich uit lijfsbehoud
genoodzaakt zag zich te melden bij de
politie. In de demonstratie bevonden zich aanhangers van Islamitische
organisaties die eisten dat het echtpaar verbrand moest worden. Zij
beschouwen homoseksualiteit als een oorlog tegen de natuur en hun
godsdienst. De politie beschermt absoluut geen homoseksuelen. Het is
algemeen bekend hoe homoseksuelen gefolterd worden in
Marokkaanse gevangenissen. De politie maakte korte metten met de
bruiloftsgangers en arresteerde o.a de bruiloftsband. Homoseksualiteit
is verboden in Marokko en riskeren homoseksuelen een
gevangenisstraf van drie jaar. Bij vrijlating is niets meer te merken van
de oorspronkelijke identiteit van de homoseksuelen. Dat komt door
de psychische en lichamelijke wrede toetakeling die zij hebben ondergaan. Homoseksualiteit wordt
beschouwd als een ziekelijke aandoening waar geen begrip voor is, die enkel bestreden kan worden
door het opleggen van hoge gevangenisstraffen.
Op chatboxen is de aanwezigheid van
Marokkanen zeer opvallend. Sommigen durven
zich te uiten, anderen weer niet. Er zijn genoeg
Marokkanen in Nederland die vechten voor de
rechten van homoseksuelen en onvermoeid
doorgaan met hun acties. Velen beschouwen het
als een onderneming die tot mislukken
gedoemd is. Dappere Marokkaanse
homoseksuelen laten zich niet kennen, want
meldde de NRC: --Homo's laten zich horen--
Het eerste homoblad op papier is uit in
Marokko. Homo's worden vaak beschouwd als
'perverselingen' en het blad wil tegenwicht
bieden. Door onze correspondent Gert van Langendonck RABAT, 6 mei. Het eerste homotijdschrift in
de Arabische wereld, Mithly, is vorige maand op clandestiene wijze gedrukt en verspreid in Marokko.
Mithly betekent in het Arabisch letterlijk 'zoals ik', en de initiatiefnemers achter het nieuwe tijdschrift
hopen dat de term ooit het geringschattende ch a d d h (perverseling in het Arabisch) of zemel (flikker
in het Berbers) zal vervangen als benaming voor homoseksuelen in de Arabische wereld. Dat is
vooralsnog verre toekomstmuziek. Mithly is in alle clandestiniteit gedrukt in de Marokkaanse hoofdstad
Rabat en met 200 exemplaren verspreid via het informele circuit. Ondanks deze beperkte verspreiding
op papier kan Mithly claimen het eerste homotijdschrift in de Arabische wereld te zijn; Libanon heeft
sinds 2008 een online-magazine voor homo's, Bekhsoos. Ook Mithly heeft een online- versie,
mithly.net. Voor Mourad, journalist bij Mithly, is de geringe oplage van het blad geen punt. "De
berichtgeving over homoseksuelen is tot nu toe het monopolie geweest van de kranten in Marokko, en
die stellen ons doorgaans voor als perverselingen en als een bedreiging voor de samenleving. Met
Mithly hebben wij onze versie van de feiten willen geven. We hebben de homo's een eigen stem willen
geven." Artikel 489 van de Marokkaanse strafwet voorziet in gevangenisstraffen van zes maanden tot
drie jaar voor wat omschreven wordt als "tegennatuurlijke handelingen met leden van hetzelfde ges lacht
". Volgens Kif Kif, een inMadrid gevestigde organisatie die ijvert voor homo-rechten in de Arabische
wereld en de uitgever van Mithly, hebben zo'n vijfduizend homo's gevangenisstraffen uitgezeten in
Marokko sinds de onafhankelijkheid in 1956. De lancering vanMithly, met financiële steun van de
Europese Unie, komt op een moment dat de situatie van homo's in Marokko licht verbeterd is op
strafrechtelijk gebied, maar homofobie viert meer dan ooit hoogtij in de media en de politiek.
"Marokko is na Libanon het meest tolerante land in de Arabische wereld op het vlak van
homoseksualiteit", zegt Mourad.
Wat betreft de toepassing van artikel 489 is er zeker vooruitgang geboekt. De autoriteiten geven blijk
van een groter respect voor de individuele rechten van homo's. En dankzij sites als Kif Kif en internet in
het algemeen is er een groter gevoel van vrijheid onder homo's. Maar wat de publieke opinie betreft,
wordt de situatie steeds verontrustender door de opkomst van de islamitische partijen en de
voortdurende aanvallen op de homoseksuelen in de islamitisch-gezinde kranten." De krant Attajdid, de
spreekbuis van de voornaamste fundamentalistische partij in Marokko, de PJD, heeft meteen een
verbod van Mithly geëist. Attajdid liet zich de voorbije maanden al van zich spreken een campagne
tegen een gepland concert van de (homoseksuele) popster Elton John in Rabat in mei - een controverse
waaraan het eerste nummer van Mithly een artikel aan wijdt. Maar de aanvallen op de
homogemeenschap komen niet alleen van de fundamentalisten. In 2007 ontketende de populistische en
conservatieve krant Al- Massae nog volkswoede met zijn
berichtgeving over een vermeend homohuwelijk in het
stadje Ksar El-Kebir. Hoewel het in werkelijkheid om een
verkleedpartij ging, werden de aanwezigen wel
veroordeeld tot gevangenisstraffen. Volgens de Belgische
journalist Catherine Vuylsteke, auteur van het boek 'Onder
mannen. Het verzwegen leven van Marokkaanse homo's',
is dat laatste tekenend voor de officiële Marokkaanse
houding. "Het strafrechtelijke optreden van de overheid
tegen homo's moet gezien worden in het kader van haar
pogingen om de fundamentalisten de wind uit de zeilen te
nemen op momenten dat er een homokwestie in de
actualiteit is, of dat nu een vermeend huwelijk is of een
nieuw blad", zegt Vuylsteke. "Zo hadden er meteen na de
Ksar el-Kebir-affaire in verschillende steden razzia's
plaats." Is het gevaar dan niet groot dat het verschijnen van
Mithly meer kwaad dan goed zal doen? Mourad meent
van niet. "Jammer genoeg is het volstrekt onmogelijk om
met de fundamentalisten in debat te gaan over
homoseksualiteit", zegt hij. "Dus rest ons niets anders dan
onze eigen stem te laten horen in de hoop dat we zo beetje
bij beetje de homofobe mentaliteit kunnen veranderen - ook al beseffen we wel dat zoiets in de nabije
toekomst volstrekt onmogelijk is." aldus de NRC.
Voor nu lijkt het een mission impossible, maar mijns inziens zijn de Marokkaanse vrijheidstrijders goed
op weg. Marokko heeft te kampen met velerlei
problemen die eerst opgelost zouden moeten worden,
zoals vrouwenrechten, corruptie, strenge en
verouderde islamitische leefregels enz. Misschien is
LHBT acceptatie een beetje teveel op dit moment
voor de Marokkanen, maar het kan ook juist
doorslaggevend zijn als het tussen alle problemen
door ook naar voren wordt gebracht. Ook de lezers
onder Marokkanen zal het opvallen dat
homoseksualiteit in Marokkaanse literatuur voorkomt. Jonge Marokkaanse schrijvers durven (al dan
niet onder een pseudoniem) hun homoseksuele ervaringen in Marokko in de openbaarheid te brengen
door erover te schrijven en daarmee te laten zien dat ook in Marokko homoseksuelen leven.
Internationale LHBT organisaties waarschuwen nog altijd voor de gevaren voor homoseksuelen in
Marokko. Wel benadrukt zij dat homoseksualiteit veel voorkomt in vakantieoorden waar vaak
financiële motieven aan ten grondslag liggen. De Marokkaanse regering doet er alles aan om
homorechten de kop in te drukken. Zij verbieden boeken die over homoseksualiteit gaan. Geld maakt
veel mogelijk in Marokko en zo kunnen welgestelde homoseksuelen hun straf verminderen of ongedaan
maken. De marteling van gevangenen lijkt nog het ergste te zijn in Marokkaanse gevangenissen.
Volgens ervaringen van verschillende avonturiers zijn de Marokkanen in Nederland veel fanatieker
ingesteld dan de Marokkanen in Marokko. Daar schijnen zij minder moeite te hebben met
homoseksuelen. Uiteraard zijn zulke ervaringen ook te betwisten. Wat over de jaren heel duidelijk
gebleken is, is dat de Marokkaanse jeugd in Nederlander zonder duidelijk redenen homoseksuelen
liever geleidelijk aan ziet uitsterven.
Mauritanië ´
Mauritanië lgbt rights
lgbt Mauritanië
Mauritanië is bevolkt door 99 procent islamieten,
maar is wel één van de weinige islamitische landen die Israël erkent.
Waarom zij Israël erkennen en vrijheid voor andere kwesties niet, roept
veel vragen op. Zo kent het uiterst strengreligieuze land geen
godsdienstvrijheid en kan een afvallige moslim ter dood veroordeeld
worden. Het is dan ook niet nodig om te vermelden wat een homoseksueel
te gebeuren staat. Het rechtssysteem van Mauritanië is erg gecompliceerd. Het land handhaaft de
Sharia die geen vrolijke sancties omvat om volgens zijn interpretatie
zedelijk gedrag mee af te dwingen. Homoseksuelen worden in
Mauritanië bestraft met de dood. Homoseksuelen moeten op hun
qui-vive zijn in Mauritanië. Om veroordeelden te stenigen komen zelfs
Mauritaniërs van goede huize om de Sharia wetten te rechtvaardigen.
Mauritanië is een noodlijdend land, toch lijken de inwoners, in plaats
van zich te richten op een goede toekomst, plezier te scheppen in het
bestraffen van een veroordeelde. Dat geldt ook voor homoseksuelen.
Zij worden massaal, door gelovigen die ervan overtuigd zijn
godvrezend te zijn, met stenen doodgegooid. Uiteraard staat
Mauritanië niet in hoog aanzien bij Human Rights. Homoseksuelen zullen absoluut niet voor hun
geaardheid uitkomen. Zij leven daar in het aangezicht van een sadistische dood. Levens van vrouwelijk
aangelegde homoseksuelen hangen aan zijden draadjes.
Namibië ´
lgbt Namibië
Namibië lgbt rights
Vanaf 1793 tot en met 1990 is Namibië in handen van
veel landen geweest. De Namibiërs die voor negentig procent uit christenen
bestaan weten als geen ander hoe het is om onderworpen te zijn. Toch zien zij
er nut in om de vrijheid van homoseksuelen te ontnemen. Hoe de inheemse
bevolking tegen homoseksuelen aankijkt is mij niet bekend. Overal in het land
geldt hetzelfde verbod op homoseksualiteit. Homoseksuelen worden
gevangenisstraffen opgelegd en moeten gedwongen trouwen en zich
voortplanten zoals de bijbel dat voorschrijft. Pro LHBT organisaties
zoals de Brainbox Project zijn erg actief in Namibië, maar worden op
gewelddadige wijze tegengewerkt door christenen. Wat verwarrend
is zijn de van elkaar afwijkende berichtgevingen omtrent homo
emancipatie in Namibië. Sommige organisaties vermelden dat het een
riskante aangelegenheid is om homoseksueel te zijn in Namibië.
Anderen spreken het tegen en melden dat het werk van LHBT
projecten een overweldigend succes kent en dat zij dankzij hun
succes ook projecten buiten de grenzen van het land willen opzetten.
Hoe dan ook, homoseksualiteit is nog steeds taboe en illegaal in
Namibië. De voormalige president Sam Nujoma vindt homoseksualiteit een sinistere beweging van het
westen en zwoer dat in zijn land geen homo of lesbienne zal overblijven. Het ziet er naar uit dat de
Namibiërs hun homohaat in ere houden.
Niger Ö
niger lgbt rights
lgbt niger
Ongeveer tachtig procent van de inwoners belijdt de
islam in Niger. Niger is een zeer arm land en niet erg ontwikkeld. Het schijnt niet
verboden te zijn in Niger om homoseksueel te zijn. Toch is het strafbaar als je
met je seksualiteit de publieke moraal aantast of met iemand onder de 21 jaar
geslachtsgemeenschap hebt. Homoseksuelen die strafbaar bevonden worden
kunnen een gevangenisstraf van drie jaar krijgen en een fikse geldboete. Het is
niet makkelijk om homoseksueel te zijn
in Niger. Homoseksualiteit is er taboe. Buitenlandse
homoseksuelen of stedelijke homoseksuelen worden
oogluikend toegelaten. Blanke toeristen of stedelijke
bewoners genieten respect van de gewone burgers, misschien
omdat zij met geld hun rechten kunnen veilig stellen. Er zijn
heel kleine groepen die de rechten van homoseksuelen
bevechten in Niger. Niger kent geen wetten die homo
discriminatie strafbaar stelt. Mijn inziens is het taboe daar te
doorbreken door te provoceren. En aangezien het land
onderontwikkeld en zeer behoeftig is, zal het zich meer richten op andere belangen en zich nauwelijks
verzetten tegen buitenlandse hulp voor homoseksuelen. Door middel van tijdschriften met foto's etc zou
men de bevolking van het land voor kunnen lichten. Niger is een land om te benaderen aangezien het
wettelijk legaal is om homo te zijn.
Nigeria ´
nigeria lgbt rights
lgbt nigeria
De grootste religies van Nigeria zijn de islam en het
christendom. Het leidt geen twijfel dat deze twee geloven het leven van
homoseksuelen onmogelijk maken en meedogenloos sadistisch opereren
in Afrika. Voor niet moslims geldt een gevangenis van 14 jaar. Volgens
de Sharia wetgeving voor moslims worden mannen tot de dood
veroordeeld door steniging. Lesbiennes worden gegeseld en krijgen
een gevangenis die kan oplopen tot een half jaar. Ook kunnen kadi’s
er verschillende regels van de Sharia laten gelden om de straf te laten
oplopen. Ongetrouwde moslim mannen krijgen 100 zweepslagen en
een gevangenisstraf van ruim een jaar opgelegd. Een getrouwde en
gescheiden moslimman wordt onverbiddelijk met de dood gestraft.
Mensen die tegenspreken of willen opkomen voor veroordeelde
homoseksuelen krijgen een gevangenisstraf van ruim 4 jaar. In 2006
berichtten verschillende kranten dat een twaalftal homoseksuelen
dezelfde doodvonnissen kregen uitgesproken, maar die nog niet
uitgevoerd waren. HIV patiënten en mensen met AIDS worden eveneens gediscrimineerd en gefolterd.
De situatie in Nigeria is ontmoedigend aangezien de bevolking de foltering die de Sharia voorschrijft
enorm respecteert. Homoseksuelen en vrouwen kunnen de goedertierenheid van de Sharia maar
nauwelijks bevatten en allerminst de uitvoerders daarvan. Liberale landen hekelen de Sharia en
uitvoerders daarvan die een grenzeloze genoegen beleven in het afranselen van mensen.
david bahati lgbt rights
lgbt oeganda lgbt rights
oeganda lgbt
Oeganda ´
oeganda lgbt rights
Westerse landen kunnen per direct een
nieuwe asielstroom verwachten Oegandaa waar het vrijwel
onmogelijk is homoseksueel te zijn. Met ruim 84 procent is het
Christendom het grootse geloof van Oeganda. De islam met 12
procent vormt een minderheid. Oeganda ligt precies op de evenaar
waardoor het lijkt of de hitte van de zon de hersenpannen van de
Oegandezen doordrongen heeft en het brein heeft verschroeid.
Oegandezen verafschuwen
homoseksuelen. De regering van Oeganda en de bevolking vinden
homoseksuelen ziek. Zieken horen genezen te worden. Hun methode
van genezing is het verdelgen van homoseksuelen. Het is maar de
vraag wie er eigenlijk ziek is! Het deert mij heel erg om over Oeganda
te schrijven. Zij zijn zelfs te ziek voor woorden.
Kranten berichtten onlangs op 7 - 7 - 2010 het volgende:
Het verminkte hoofd van Pasikali Kashusbe is maandag door de
Oegandese politie gevonden in een latrine op de boerderij waar hij als
knecht werkzaam was. Kashube was vrijwilliger bij Integrity Uganda,
eem organisatie voor homoseksuelen, lesbiennes en biseksuelen
(holebi's) die bescherming zoeken tegen familieleden. Het hoofd van
Kashusbe werd bij toeval ontdekt tijdens de zoektocht naar een vermiste dominee. Die verdween
tweeënhalve week geleden nadat hij een preek gehouden had waarin hij het opnam voor
homoseksuelen. Homoseksuele handelingen zijn strafbaar in Oeganda. Sinds vorig jaar is er bovendien
een wet in voorbereiding op grond waarvan homoseksuelen de doodstraf kunnen krijgen. De grote
boosdoeners blijken Amerikaanse kerken die hun strijd tegen homoseksuelen in hun eigen land hebben
verloren en nu volop investeren in landen als Oeganda om hun strijd
voort te zetten. Homoseksuelen hebben een onvoorstelbaar
verschrikkelijk leven in Oeganda, maar daar houdt het niet bij op.
Volgens het Evangelie en de Pinkstergemeenschap zullen
homoseksuelen zelfs na de dood in hels vuur flamberen. Dat geldt
eveneens voor hun allen die zich inzetten voor de strijd tegen homo
discriminatie. De mefistofelische regering van Oeganda steunt een
uiterst controversiële wet die bepaalt dat homoseksuelen de
doodstraf dienen te krijgen. Mensenrechtenorganisaties zijn in rep en
roer over de naderende executies. De Oegandese politicus en
geloofsverkondiger David Bahati diende het belachelijke
wetsvoorstel in en kreeg massale steun van de regering. Volgens de
vreesinboezemende David Bahati had Oeganda een allesomvattende
wet nodig om elke vorm van seksuele relaties tussen mensen van hetzelfde
geslacht te verbieden. De minister van Ethise Zaken James Nsaba Buturo
is verheugd om alle media aandacht en denkt daarmee echte leiderschap te
kunnen tonen welke volgens hem ontbreekt in Afrika. Mensenrechten
organisaties hebben er hun veto over uitgesproken. Het is nog maar de
grote vraag of de Oegandese regering achteruit zal deinzen. De Oegandese
regering maalt niet om donorlanden die dreigen de geldkraan dicht te
draaien. En waarom zouden zij ook als zij rijkelijk gesteund worden door
Amerikaanse kerken? Amerikaanse kerken zijn aan het zegepralen. Het is
hun weer gelukt om de domme mensen massa van Oeganda te beduvelen
met hun achterlijke overtuiging. Volgens critici bewijzen Amerikaanse slimmeriken weer dat een groot
deel van de Afrikanen equivalent is van het achterwerk van een baviaan. En met name de Oegandezen
die zwichten voor de blanke huidskleur, alwetendheid, gezag en geld.
war ruanda lgbt rights
lgbt ruanda
Rwanda Ö
ruanda lgbt rights
een gebroken land, waar in het verleden volkeren
stelselmatig elkaars levensdraden doorsneden. De hitte van de zon heeft al
het onnodig verloren bloed uitgedroogd. De regen heeft alle sporen
gewassen, maar de gebroken ziel van het land is nog steeds zichtbaar.
Zienderogen op de gezichten van de mensen, in de geschiedenis van het
land, alsof het misserabele drama zich gisteren voordeed. Meer dan de
helft van de Rwandezen zijn van hun zinnen beroofd, maar leven
omdat het moet. Rwanda is om zijn afschuwelijke slachtpartijen onder
internationale aandacht geweest. De Rwandezen zouden als geen
ander moeten weten wat vrijheid inhoudt toch probeerden zij er alles
aan te doen om het voor homoseksuelen onmogelijk te maken. Nog
niet zo gek lang geleden wilden zij het demonische beleid van
Oeganda na-apen. Anti homopartijen wilden er de doodstraf invoeren
voor homoseksuelen, maar die werd sterk bevochten door de
oppositie van het Ministerie van Justitie van Rwanda. De huidige
regering van Rwanda is bekend om zijn homofobie en ziet het als een
christelijke roeping homoseksualiteit als zeer negatief te propageren.
De haat van Oeganda verbreidt zich razendsnel buiten zijn grenzen. In
Rwanda schieten tegenstanders als paddestoelen uit de grond die tot het uiterste gaan om
homoseksualiteit te criminaliseren. Niet alleen de regering, maar ook de Rwandese bevolking vindt
homoseksuelen volstrekt verachtelijk. Verbouwereerd verneemt men de haat die zij koesteren tegen
homoseksuelen en vraagt men zich af wat de Rwandezen verstaan onder vrijheid. Een land dat zo
geteisterd was door massamoorden, elk persoon die
wel een geliefde verloren heeft, elk bewoner die op de
vlucht sloeg voor zijn vrijheid - dezelfde mensen willen
met alle beschikbare mankracht homoseksuelen
hetzelfde aandoen wat zij zelf hadden ondervonden in
het bloedige verleden van het land. Men kan altoos
spreken over een hypocriet vrijheidsver -langen van de
Rwandezen. Weemoedig schreeuwden zij naar de
wereld om hun vrijheid te waarborgen en hun te
beschermen tegen het brute geweld, maar schuwen niet
het zelf te gebruiken tegen homoseksuelen. Wat de
Rwandezen van zinloos geweld hebben geleerd, is de grote vraag? Gesteund door het volk doet de
huidige regering er alles aan om homo acceptatie onuitvoerbaar te maken. De LHBT organisaties zien
een aantal wetten ten behoeve van homoseksuelen in Rwanda om verdere stappen te ondernemen,
zoals wetten tegen discriminatie. Alhoewel het niet illegaal is homoseksueel te zijn in Rwanda komen er
steeds meer berichten dat homoseksuelen gechanteerd worden. Homoseksuelen worden regelmatig
opgepakt door de politie die redenen uit de duim zuigt om hen nodeloos achter slot en grendel te
zetten. De grootste reden waarom de Rwandezen ijzen van homoseksuelen komt voort uit christelijke
overtuigingen. De islamieten in Rwanda treden in de voetsporen van de christenen. Ongepermitteerd
maar vooral hondsbrutaal propageert de aartsbisschop van Rwanda homoseksualiteit als genocide op
de ethische normen en weigert halsstarrig mishandeling van homoseksuelen te veroordelen. Het leven
van de heteroseksuele Rwandezen is nu vrijwel stabiel, maar dat geldt niet voor homoseksuelen. Zij
vluchten nog steeds voor hun vrijheid. Homoseksuelen die financieel niet rijk bedeeld zijn gaan door het
leven met een masker voor het gezicht en doen er alles aan om hun seksuele voorkeur verborgen te
houden. Zij hebben er een miserabel bestaan en zijn gedwongen om zich voor te doen als iets wat zij
niet zijn of willen zijn en hebben niets onder handen om zich mee te verweren. Over het algemeen
trekken de meeste homoseksuelen zich het lot van nooddruftige Afrikanen aan. Vooral tijdens de
bloedige volkerenmoord in Rwanda. Massaal zetten zij zich in voor een beter Rwanda. Het is
beschamend dat de Rwandezen dezelfde homoseksuelen liever dood zien dan levend. Het is
onvermijdelijk om als homoseksueel hoorndol te worden van de balorige berichtgevingen vanuit Afrika.
Veel gebelgde homoseksuelen wensen dat zij hun bijdrage aan de hernieuwing van Rwanda ongedaan
konden maken en ontstemd wensen zij op hun beurt Kleine Boesaroeka en al zijn vrienden ook dood.
Sao Tome en Principe ´
Sao Tome en Principe lgbt rights
lgbt Sao Tome en Principe
Sao Tome en Principe is een eilanden
groep aan de west kust van Afrika waar 80 procent van de
inwonersaanhangers van het biblicisme is. Zij hebben een diepe afkeer van
homoseksuelen. Alles wat niet van hun geloof is, is tegen hun geloof. De
bevolking is rijkelijk toebedeeld met haat, maar heeft een vreselijk tekort
aan drinkwater. Het leven is er een dagelijkse strijd. Mensen raken
uitgeput van de beklagenswaardige toestanden in hun land, maar
beschikken over een gewelddadige vernietigingskracht om het
homoseksuelen moeilijk te maken. Het is dom in de allerergste graad
dat zij niet werken aan hun eerste levensbehoeften, in plaats van te
ijveren voor homohaat. Berichtgevingen over Sao Tome en Principe
zijn tegenstrijdig. LHBT orgnisaties merken dat homoseksuelen aan
veel bevooroordeeldheid blootstaan. Anderen daarentegen beweren
dat ondanks dat men daar een zware dobber heeft aan
homoseksuelen, men het principe van leef en laten leven handhaaft.
Hoe het ook zij, homoseksuelen horen overal op de wereld dezelfde rechten te genieten.
Swaziland ´
swaziland lgbt rights
lgbt swaziland
Swaziland is alweer één van de vele Afrikaanse
landen waar het christendom overheersend is. Dit bepaalt de kijk op
homoseksuelen. Ook de regering die wetten kan veranderen reageert maar
niet op de druk van mensenrechten organisaties of neemt geen voorbeeld
aan landen waar homoseksuelen beschermd worden. In Swaziland heeft
de koning de absolute macht. De koning van Swaziland is christen, maar
volgens de inwoners is hij in zijn
opvattingen alles behalve christen. Swaziland is geheel omsloten door
Mozambique en Zuid Afrika. Door zijn Christelijke overtuiging
verbaast het niet dat Swaziland homoseksualiteit als zondig
propageert dat in strijd is met de leer van hun geloof. Homoseksuelen
worden er zwaar beproefd. Volgens de minister president Barnabas
Sibusiso Dlamini zijn homoseksuelen abnormaal en geestesziek.
Zolang volksvertegenwoordigers in de contramine zijn kunnen
activisten hun werk niet juist uitvoeren. Voorlopig blijft het een lastig parket om te werken aan homo
acceptatie. De regering is er snel bij om pro LHBT organisaties een pad in de korf te zetten.
lgbt Seychellen
Seychellen ´
Seychellen lgbt rights
De Seychellen is een archipel van 115
eilanden. Zo mooi als de Seychellen zijn, zo lelijk is het er voor
homoseksuelen. Het is daar wettelijk verboden om homoseksueel te
zijn. Voor de vrouwen is het een stuk makkelijker. Wettelijk is het
wel geoorloofd dat vrouwen geslachtsgemeenschap met elkaar
hebben. Hoe het strafrechtelijk
precies in elkaar zit bij homoseksuele daden is voor mij onduidelijk.
Men bemoeit zich weinig met elkaar en homoseksuelen komen niet uit
de kast voor hun seksualiteit. Die delen het liever met hun naasten die
zij vertrouwen. Wat ik begrepen heb, is dat homoseksuele Seychellers
een gevangenis straf kunnen krijgen van 2 jaar. Enkele LHBT
organisaties beweren dat het om veertien jaar gevangenisstraf gaat.
Wat niet onduidelijk is, is dat het voor homoseksuelen dus moeilijk is.
Seychellen is een gevaarlijk land voor homoseksuelen. Bang voor
fysieke schade verstouten homoseksuelen zich zelden voor hun
geaardheid uit te komen.
lgbt Sierra Leone
Sierra Leone ´
Sierra Leone lgbt rights
Sierra Leone is in het verleden ten onder gegaan aan
burgeroorlogen en is nog steeds bezig met een wederopbouw. De
levensverwachting in het streng Islamitisch en Christelijk land is gemiddeld slechts
42 jaar. Wat mensenrechten betreft, gaat Sierra
Leone net als de meeste Afrikaanse landen aan
hetzelfde euvel mank. Homoseksuelen riskeren er een levenslange
gevangenisstraf. Sierra Leoners hebben een vrees voor homoseksuelen en
gaan voor niets en niemand uit de weg om homoseksuelen letterlijk af te
slachten. Sierre Leone kampt met levensgrote problemen die ten
spoedigste verholpen moeten worden. Men moet geen enkel verwachting
hebben bij het verkrijgen van gelijke rechten voor homosekuelen in Sierra
Leone. Als hongerige beesten ruiken de Sierra Leoners bloed wanneer
homoseksualiteit ter sprake komt.
Soedan ´
soedan lgbt rights
lgbt soedan
Soedan is het grootste Afrikaanse land dat
vanwege zijn wanorde en burgeroorlogen de laatste decennia dikwijls in
het journaal de hoofdlijnen haalt. Als men zich Soedan voor de geest haalt
komen er beelden van droogte en uitgebeende mensen naar voren. Aan
het gewelddadige bloedvergieten lijkt er maar geen eind te komen. In
Soedan is het vooral uitkijken. Men is er sterk gefixeerd om anderen naar de andere wereld te zenden.
Dat geldt eveneens voor homoseksuelen die hun euvele moed met de dood moeten bekopen. Men
heeft in Soeden een nijpend gebrek aan noodzakelijke
levensbehoeften, er heerst daar hongersnood, de man met de zeis is er
alom aanwezig, op het journaal verschijnen er beelden van ontvleesde
kinderen, maar eensgezind lijkt de bevolking alle tijd te hebben om de
Sharia na te leven als een homoseksueel betrapt wordt. De regels van
de Sharia zijn genadeloos. Homoseksuelen worden in Soeden
verbaliseert met een gevangenisstraf van vijf moeizame jaren die kan
oplopen tot de doodstraf. Daarvoor worden homoseksuelen gefolterd
met honderden zweepslagen. Woeste afstraffingen die behoren tot het
vroegste stadium van de islam worden nu nog in ere gehouden in
landen als Soedan. De Sharia verbiedt zelf vrouwelijk trekken bij een
man. In vroegere tijden was homoseksualiteit bij verschillende etnische
groeperingen in Soedan toegestaan. Mannen verkleedden zich als
vrouwen en leefden ook als vrouwen. De Islam en het Christendom hebben zich de afgelopen halve
eeuw zodanig verruimd en alle geneugten voor homoseksuelen verboden - ook voor niet moslims en
vrijzinnigen.
Somalië ´
Somalië lgbt rights
Somalië is voor veel mensen bekend geworden als
de geboorte land van Ayaan Hirshi Ali die fel uithaalde tegen de barbaarse
vrouwenbesnijdenissen in haar land, waarmee zij de moslimwereld op de kast
joeg. In Nederland verblijven veel Somalische homoseksuelen die zijn gevlucht
voor een beter Somalië is voor veel mensen
bekend geworden als de geboorte land van
Ayaan Hirshi Ali die fel uithaalde tegen de barbaarse vrouwen-
besnijdenissen in haar land, waarmee zij de moslimwereld op de kast
joeg. In Nederland verblijven veel Somalische homoseksuelen die zijn
gevlucht voor een beter leven.Homoseksuele Somaliër zullen nimmer
uit de kast komen in Somalië, maar zodra een gunstig moment zich
voordoet het land ontvluchten.
lbt senegal
Senegal ´
senegal lgbt rights
Dikwijls steekt men een veer in het gat van Senegal die
bekend is om zijn stabiele regering met meer de dan tachtig politieke partijen en
een tolerante islamitische land. Maar wanneer het om eerlijke rechten voor
homoseksuelen gaat blijken de tolerante islamieten de grootste farizeeërs. Het is
belachelijk dat de VN hun wierook toezwaaien, want als men de antecedenten
van Senegal onderzoekt zal aan het licht komen dat het smoelentrekkers zijn.
Volgens de Senegalese wetgeving valt homoseksualiteit onder criminaliteit
waarvoor er een gevangenis van vijf jaar moet uitgezeten worden. Ongeveer
zesennegentig procent van de inwoners spreken hun veto uit over
homoseksuelen en verzoeken de regering het uit hun land op te lossen. Enkele
jaren geleden namen twee homoseksuelen elkaar thuis tot echtgenoot.
Uiteraard werden er van het feestelijk gebeuren kiekjes genomen wat leidde
tot arrestaties. In 2008 werden negen mannen na een anonieme tip aan de
politie gearresteerd en aangeklaagd wegens het overtreden van zedelijkheid,
waarvoor zij een gevangenisstraf van acht jaar moeten uitzitten. Een luguber voorval haalde de kranten
waarin bericht werd dat het stoffelijk overschot van een homoseksueel was opgegraven van een
begraafplaats en voor de deur van zijn bloedverwanten werd neergesmeten. Zelfs een dode
homoseksueel laat men niet toe in Senegal. De verdraagzaamheid van de Senegalezen is volstrekt
onterecht en moet uit de wereld geholpen worden.
lgbt tanzania
Tanzania ´
tanzania lgbt rights
De dominerende religies van Tanzania zijn het
christendom en de islam. Er zijn geen wetten tegen lesbiennes. Homoseksuelen
krijgen in Tanzania een levens lange gevangenisstraf. Tanzanianen haten
homoseksuelen en willen er alles aan doen om homoseksualiteit te laten
verdwijnen uit hun gemeenschap. Of je nu binnenshuis geslachtsgemeenschap
hebt maakt de Tanzanianen niet uit.
Minderjarigen krijgen een gevangenisstraf van tien jaar met lijfstraf.
Hier en daar wordt op het net vermeld dat er in Tanzania wel degelijk
plekken zijn waren mannen elkaar ontmoeten. Dat gaat natuurlijk niet
zonder gevaar. Georganiseerde homo-toeren worden er geweigerd.
De laatste jaren spannen islamitische groepen zich samen in voor
strengere straffen voor homoseksuelen. Volgens hun is een
levenslange gevangenis straf niet voldoende. Niet alleen de regering,
maar het grootste deel van de bevolking van Tanzania is wreedaardig
tegen homoseksuelen. Er hangt een uiterst negatieve sfeer rond
homoseksualiteit dat geen enkele organisatie homoseksuelen te hulp
schiet. Algemene mensenrechtenorganisaties zijn bang uit gevallen
voor represailles als zij het zouden opnemen voor homoseksuelen. Homoseksuelen kunnen beter ver uit
de buurt blijven van Tanzania.
Tsjaad Ö
lgbt tsjaad
tsjaad lgbt rights
Tsjaad behoort eveneens totéén van het
allerarmste land ter wereld, maar is daarbij ook het meest corrupte land dat
Het Dode Hart Van Afrika wordt genoemd. Ongeveer 50 procent van de
bevolking is moslim. De rest is verdeeld in het christendom en lokale
geloven. Het overgrote deel van de bevolking is analfabeet. En wat zeer
opvallend is, is dat homoseksualiteit gewoon toegestaan is in Tsjaad,
alhoewel heteroseksuelen er meer rechten hebben en discriminatie
tegen homoseksuelen niet door de wet verboden is. Dat maakt dat
homoseksuele Tsjadiërs de bevochten vrijheid niet aangrijpen, want
het mag dan wel legaal zijn, maar zolang homoseksuelen niet
beschermd worden, kunnen zij weinig beginnen met onvriendelijke
bejegeningen. Homoseksuelen in Tsjaad leven nog altijd met de dood
in het hart betrapt of verstoten te worden. Pas wanneer het in de wet
opgenomen is dat discriminatie verboden is zullen zij voor hun
seksuele voorkeur durven uit te komen. Niet alleen aan familiebanden
en om economische redenen blijven ze in de kast, maar het is vooral
omdat de wet hun niet onder de vleugels neemt. Zolang homoseksuelen geen wetten hebben om gelijke
behandelingen voor de rechter te kunnen afdwingen, zullen zij nimmer uit de kast komen.
Tunesie ´  
tunis lgbt rights
Tunesië is wat internet betreft te vergelijken met China.
Heel veel voornamelijk politieke kwesties worden aan censuur onderworpen of
wordt de toegang naar zulke sites gebarricadeerd. Homoseksuelen hebben het
niet makkelijk in Tunesië. Pornosites en sites waarin mannenseks voorkomt
worden onmiddellijk gezuiverd. Daarmee denkt de Tunesische regering het brein
van lustige mannen vrij te houden van verontreinigingen. Homoseksualiteit is er verboden en worden
homoseksuelen een onvoorwaardelijke straf van drie jaar opgelegd. Toch valt het op dat Tunesische
homoseksuelen vaker naar buiten toe treden met hun geaardheid. Over het algemeen is bekend dat er
een heus homoleven in Tunesië aanwezig is. Helaas is de politie overal een aanwezige hinder voor
homoseksuelen en de cocottes. Desalniettemin genieten homoseksuelen een zekere mate van vrijheid in
Tunesië. Er schijnen homo uitgaansgebieden in Tunesië te zijn waar voornamelijk rijke westerse
mannen rondhangen om Tunesische jongens zo suikerzoet als dadels, te treffen. Tunesië is net als in
mysterieuze sprookjes een fascinerend land dat moeilijk te doorgronden is. De regering doet er alles
aan om homoseksuelen met wortel en tak uit te roeien, maar is ook op de hoogte van het homoleven in
het land. Dat rijmt niet met elkaar. Je kan niet de een uitschakelen en
daarbij de ander te blijven behouden. Of heeft de regering er ondanks de
wettelijke verboden er enigszins baat bij? Over opgelsoten
homoseksuelen is weinig bekend en dat heeft er voornamelijk te maken
met het feit dat de regering er alles aan doet zulke kwesties niet in de
openbaarheid te brengen. Waarom de Tunesische regering de wet tegen
homoseksuelen in tact houden kan ermee te maken hebben dat zij een
broedertwist met de naburige Arabische landen willen voorkomen -
misschien is dit een kromme redenering, toch blijven onnoemelijk veel
vragen onbeantwoord als het om homoseksualiteit in Tunesië gaat en het
kennelijk oogluikend wordt toegelaten.Voor homoseksuele toeristen die
er voor een verzetje naar toe willen is de Aveneu Habib Bourgila een
aanrader. Het krioelt er van de homoseksuelen. Desalniettemin moeten
homoseksuelen op hun hoede blijven, want homoseksualiteit is er bij wet
verboden en wordt gezien als een product van het westen. Ook beweren
vakantiegangers dat het voornamelijk heteroseksuele jongens zijn die er geen moeite hebben met een
man voor geld naar bed te gaan, zolang zij maar niet de onderligger hoeven te zijn. Zulke jongens
werden in het verleden en nu nog schamper aangeduid als Gay To Pay.
Togo ´
lgbt togo
togo lgbt rights
Ook Togo is voor velen een vrij onbekend land.
Togo is een Franstalige land met een zeer verouderd wetstelsel. De mensen
zijn er erg afhankelijk van de landbouw en leven volgens de
Ontwikkelingsprogramma van de VN 33 procent van de Togolezen onder de
armoede grens. Met 48 procent is het Christendom er het overheersende
geloof, daarop volgt de natuurgodsdienst 33 procent en de Islam met 14
procent. Frappant is dat er vanuit het Christendom en de Islam groot ontzag
is voor natuurgodsdienst, vooral als iemand uit één van die twee geloven
niet afkomt van zijn/haar veel koppige monster, zoeken ze hun toevlucht bij
mensen natuurgodsdienst als hun levensbeschouwing zien. Opvallend is dat
binnen de Voodoo religie van Togo homoseksualiteit geaccepteerd is.
Homoseksuelen mogen deelnemen aan alle ceremonies en worden binnen
de voodoo religie nergens buitengesloten. Homoseksuelen waarvan men
meent dat die door de natuur rijkelijk toebedeeld zijn met de kracht van een
godheid (meestal vrouwelijk) genieten een heilig ontzag. Volgens de wet is
homoseksualiteit echter streng verboden en kunnen homoseksuelen voor drie jaar de gevangenis in. De
jacht en intolerantie lijken zich uit te breiden door de anti homo propaganda van de christenen in het
land. Ook in Togo lijkt de politie erg ambitieus bij het arresteren van homoseksueln. Of homoseksuelen
er nou een natuurgod als beschermheilige in zich hebben of niet, zij ontkomen niet aan de onnodige
gevangenis- en geldstraffen. Men beweert dat Islamieten leven in de duistere middeleeuwen, maar
vergeten daarbij dat landen waar het christendom domineert geen haar beter zijn.
Zambia ´
lgbt zambia
zambia lgbt rights
Zambia wat vroeger bekend als Noord Rodesia
en is officieel een christelijk land. Ongeveer tachtig procent van de
inwoners is christenen. De rest van de inwoners is muzelman, hindoe en
natuurgodsdienstigen. De pinkstergemeenschap groeide er aanzienlijk
nadat Frederick Chiluba in 1991 verkozen werd tot president van het
land. De geïnstitutionaliseerde pinksterbeweging gaat buiten alle proporties
om homoseksualiteit te genezen. Steeds vaker doen berichtgevingen de
ronde dat de pinkstergemeenschap met ijver homoseksualiteit en allerlei
ziekten als AIDS doet genezen met alle gevolgen van dien. Het is feitelijk
bewezen dat voornamelijk onbeschreven bladen het meest vatbaar zijn
voor de irrationele overtuigingen van de pinkstergemeenschap. Vaak zijn
het hulpzoekenden die zich laten bekeren en komen er bedrogen uit bij het
verhelpen van hun veelkoppige monster. Het neemt veel tijd om zulke
mensen te herprogrammeren die het fanatieks zijn in homohaat. In Zambia
neemt de pinkstergemeenschap in grote getale toe die spoedig op meer
vredelievende gedachten gebracht moeten worden. Daarvoor is de hulp
van de Zambiaanse overheid onmisbaar. Het is diep te betreuren dat juist
zij investeert in al die christelijke idioterie om homo acceptatie te fnuiken. De wet van Zambia
voorschrijft dat mannen die met elkaar de geslachtsdaad uitvoeren het cachot in moeten. Een
gevangenisstraf voor homoseksuelen kan oplopen tot veertien jaar. Zambia is voor homoseksuelen een
land van helse verschrikkingen. De regering helpt alle organisaties die Zambianen gelijke rechten voor
homoseksuelen aan het hart willen binden naar de verdoemenis. Homoseksuelen en pro
homoseksuelen moeten vooral niet kluisteren aan moedeloosheid. Zolang er leven is, is er hoop!
Zimbabwe ´
zimbabwe lgbt rights
lgbt zimbabwe
mugabe lgbt rights
Robert Mugabe
Zimbabwe is een dictatuur waar de
wreedaard Robert Mugabe korte metten maakt met
homoseksuelen. Robert Mugabe is een notoire monster die meent
dat niemand hem ten val kan brengen. Zimbabwe heeft een
schrijnend tekort aan schoon drinkwater, waar niet zo gek lang
geleden een cholera-epidemie uitbrak. Homoseksuelen ontrieven
de Zimbabwaanse overheid meer dan epidemieën. Zimbabwe is zo homofoob dat het er niet eens
toegestaan is dat mannen elkaar omhelzen, uit blijdschap een zoen op de wang geven of een blokje
hand in hand lopen. De straffen die homoseksuelen opgelegd worden zijn uiteraard niet soft. Robert
Mugabe die sinds 1987 er de dictator is, heeft een stortvloed aan smalende uitlatingen gedaan aan het
adres van homoseksuelen, waarvoor hij wereldwijd geroskamd is. De aanleiding homovrijheid -
schenderij was een bezoek die hij aflegde op 1 augustus 1995 op de jaarlijkse Internationale
Boekenbeurs in de hoofdstad Harera en stuitte op een
informatiekraam van ALZ- Gays and Lesbians of Zimbabwe. Mugabe
was niet te bedaren en goot de riolen van zijn toorn over
homoseksuelen: "...Ik vind het uitermate schokkend en afkeer
inboezemend dat organisaties zoals die voor homoseksuelen, die niet
alleen de wetten van de natuur, maar ook de moraal van godsdienst -
die hooggehouden wordt door onze samenleving, nog voorvechters
hebben in ons midden en in de rest van de wereld." Mugabe was niet
klaar met zijn haatrede, want meteen na twee weken tijdens de
jaarlijkse onafhankelijkheidsviering haalde Mugabe weer fel uit:
"...Homoseksualiteit haalt alle menselijk waardigheid naar beneden. Het is onnatuurlijk en het mag niet
worden toegestaan dat deze mensen een beter bestaan kunnen krijgen dan
honden en zwijnen. Als honden en zwijnen zulke daden niet verrichten,
waarom mensen dan? Wij hebben onze eigen cultuur en we moeten ons
opnieuw toewijden aan onze traditionele waarden dat ons mens maakt.
Het wordt ons opgedrongen om het soort gedrag dat lager is dan dieren te
accepteren, maar wat wij nooit en te nimmer zullen toestaan. Als men
iemand verdenkt homoseksueel te zijn moet dat meteen ingeseind worden
bij de politie." Volgens Robert Mugabe is het de schuld van de
homoseksuelen van alle problemen die zich voordoen in Zimbabwe.
Daarmee is alles gezegd hoe het homoseksuelen vergaan in Zimbabwe zou
men denken, maar het volgende zal verbazen dat binnen één van de
stamvolkeren van Zimbabwe, bij de Shona, homoseksualiteit juist
toegestaan is. Ook geloof men dat de jongere partner van een stel geluk
en voorspoed zal brengen voor de oudere. Wat de Shona’s zich
aangetrokken hebben van Mugabe iets mij niet bekend.
lgbt south africa
Zuid Afrika Ö
south africa lgbt rights
Zuid Afrika heeft altijd om zijn eigen vrijheid
gestreden. Prominenten als Meriam Makeba hebben gestreden voor de
vrijlating van de geliefde Nelson Mandela. De Afrikanen weten wat er
wordt bedoeld met vrijheid en hoe het is om als volk gevangen te zijn.
Daarom beseft de Zuid Afrikaanse regering wat vrijheid voor elke ras of
sekse is en daarbij worden homoseksuelen niet
uitgesloten. Vrijheid van homoseksualiteit was er altijd al in Zuid Afrika. In het
prékoloniale tijdperk kwam homoseksualiteit bij verschillende volkeren voor in Zuid
Afrika. Historici wijzen erop dat het instellen van vervolgingen van homoseksuelen
in gang gezet werd door de christelijke kolonisator. Niet alle gelovigen mag men
beschuldigen van homo vernietiging. Desmond Tutu die de voorzitter is van
bisschoppen pleit overal voor homo acceptatie. Zuid Afrika is het eerste land ter
wereld waar de rechten van homoseksuelen werden opgenomen in de grondwet.
Dat wilt niet zeggen dat de verhouding tussen heteroseksuelen en homoseksuelen
goed is. Meer dan de helft van de Zuid Afrikanen zijn gekant tegen homoseksuelen. De regering van
Zuid Afrika is heel erg vooruitstrevend en blijft bij de antidiscriminatie wetten die tevens de krachtigste
zijn van de wereld.
Overige gebieden
Bassas da India Canarische eilanden Ceuta Europa Glorieuzen Juan De Nova Madeira Mayotte Melilla Reunion Tromlin
Wat betreft de niet onafhankelijke of
betwiste gebieden als de West Sahara, Somaliland, of gebieden die niet
op de Afrikaanse plaat liggen, maar wel tot Afrika beschouwt worden,
zoals: Bassas da India, Canarische eilanden, Ceuta, Europa, Glorieuzen,
Juan De Nova, Madeira, Mayotte, Melilla, Reunion, Tromlin, moet men
alle vermogens gebruiken om homorechten te verwerven. In veel landen
binnen Afrika zijn LHBT organisaties actief, maar komen nog altijd
gehavend uit de strijd. LHBT'ers van uit de hele wereld moeten alles uit
de kast halen om het continent leefbaar te maken voor LHBT'ers.